Przejdź do treści
Cała strona · Podręcznik · szkoła średnia

NOWA MATeMAtyka 1. Zakres podstawowy i rozszerzony — strona 97

rozdział 2. Jezyk matematyki · temat „2.8. Wzory skróconego mnożenia” · 9 zadań z rozwiązaniem

Rozwiązania: opracowanie własne

Zadanie 3

Liczymy tu osiem rozbudowanych kombinacji kwadratów i iloczynów z pierwiastkami, wykorzystując symetrię wyrażeń sprzężonych.

8 podpunktów

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Rozwijamy kwadraty i korzystamy z różnicy kwadratów.

a) Wyrazy z 2\sqrt2 redukują się: wynik 66.
b) (4−23)−(7−43)=−3+23(4-2\sqrt3)-(7-4\sqrt3)=-3+2\sqrt3.
c) Ze wzoru (u−v)2−(u+v)2=−4uv(u-v)^2-(u+v)^2=-4uv dostajemy −123-12\sqrt3.
d) Ze wzoru (u+v)2−(u−v)2=4uv(u+v)^2-(u-v)^2=4uv dostajemy 424\sqrt2.
e) (16−5)−(5−4)=10(16-5)-(5-4)=10.
f) 1+(11−230)=12−2301+(11-2\sqrt{30})=12-2\sqrt{30}.
g) (30−202)−(−19)=49−202(30-20\sqrt2)-(-19)=49-20\sqrt2.
h) (18−122)−49=−31−122(18-12\sqrt2)-49=-31-12\sqrt2.

Odpowiedź

a) 66, b) −3+23-3+2\sqrt3, c) −123-12\sqrt3, d) 424\sqrt2, e) 1010, f) 12−23012-2\sqrt{30}, g) 49−20249-20\sqrt2, h) −31−122-31-12\sqrt2.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 4

Upraszczamy cztery iloczyny pierwiastków z wyrażeń sprzężonych, najpierw łącząc radicanda w różnice kwadratów.

4 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Łączymy pierwiastki, a pod nimi stosujemy różnicę kwadratów:

a) (2+1)(2−1)=1=1\sqrt{(\sqrt2+1)(\sqrt2-1)}=\sqrt1=1.
b) (2+3)(2−3)=1=1\sqrt{(2+\sqrt3)(2-\sqrt3)}=\sqrt1=1.
c) (7−3)(7+3)=4=2\sqrt{(\sqrt7-\sqrt3)(\sqrt7+\sqrt3)}=\sqrt4=2.
d) (4−23)(4+23)=4=2\sqrt{(4-2\sqrt3)(4+2\sqrt3)}=\sqrt4=2.

Odpowiedź

a) 11, b) 11, c) 22, d) 22.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 5

Rozważamy tutaj, jak dla trzech niewymiernych długości krawędzi użyć wzoru na pole powierzchni sześcianu i uprościć kwadraty dwumianów.

3 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Pole powierzchni całkowitej sześcianu wynosi Pc=6a2P_c=6a^2.

a) 6(3+2)2=6(11+62)=66+3626(3+\sqrt2)^2=6(11+6\sqrt2)=66+36\sqrt2.
b) 6(23−1)2=6(13−43)=78−2436(2\sqrt3-1)^2=6(13-4\sqrt3)=78-24\sqrt3.
c) 6(6+2)2=6(8+43)=48+2436(\sqrt6+\sqrt2)^2=6(8+4\sqrt3)=48+24\sqrt3.

Odpowiedź

a) 66+36266+36\sqrt2, b) 78−24378-24\sqrt3, c) 48+24348+24\sqrt3 (w jednostkach kwadratowych).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 6

Zadanie pokazuje, jak dla dwóch par przyprostokątnych wyznaczyć przeciwprostokątną z twierdzenia Pitagorasa, a następnie obliczyć i uprościć obwód.

2 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Przeciwprostokątna ma długość c=a2+b2c=\sqrt{a^2+b^2}.

a) a2+b2=(4−2)2+(4+2)2=36a^2+b^2=(4-\sqrt2)^2+(4+\sqrt2)^2=36, więc c=6c=6. Ponieważ a+b=8a+b=8, obwód wynosi 1414.
b) a2+b2=(66+162)+(24−162)=90a^2+b^2=(66+16\sqrt2)+(24-16\sqrt2)=90, więc c=310c=3\sqrt{10}. Suma przyprostokątnych to 12−212-\sqrt2.

Odpowiedź

a) 1414.
b) 12−2+31012-\sqrt2+3\sqrt{10}.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 7

Tutaj należy rozwinąć cztery kwadraty sum lub różnic zagnieżdżonych pierwiastków i uprościć powstałe wyrażenia sprzężone.

4 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Stosujemy wzór na kwadrat sumy lub różnicy. Iloczyny pod pierwiastkami są różnicami kwadratów.

a) 8+216−7=8+6=148+2\sqrt{16-7}=8+6=14.
b) 25−2(5+2)(5−2)=25−22\sqrt5-2\sqrt{(\sqrt5+2)(\sqrt5-2)}=2\sqrt5-2.
c) 10+225−24=1210+2\sqrt{25-24}=12.
d) 27−27−3=27−42\sqrt7-2\sqrt{7-3}=2\sqrt7-4.

Odpowiedź

a) 1414, b) 25−22\sqrt5-2, c) 1212, d) 27−42\sqrt7-4.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 8

Celem ćwiczenia jest to, by najpierw uprościć cztery wielomianowe kombinacje wzorami skróconego mnożenia, a następnie podstawić złożone wartości x i y.

4 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a) Wyrażenie jest równe 6y(2x−3y)=12xy−18y26y(2x-3y)=12xy-18y^2. Tu xy=(10−3)(10+3)=1xy=\sqrt{(\sqrt{10}-3)(\sqrt{10}+3)}=1 oraz y2=10+3y^2=\sqrt{10}+3, więc wynik to −1810−42-18\sqrt{10}-42.
b) Różnica kwadratów upraszcza się do 2(x2−y2)2(x^2-y^2). Ponieważ x2−y2=83x^2-y^2=8\sqrt3, wynik wynosi 16316\sqrt3.
c) Po redukcji otrzymujemy −26xy+8y2-2\sqrt6xy+8y^2. Dla x=5−4x=\sqrt5-4, y=6y=\sqrt6 jest to 96−12596-12\sqrt5.
d) Obie podstawy kwadratów są liczbami przeciwnymi, zatem ich kwadraty są równe i różnica wynosi 00.

Odpowiedź

a) −1810−42-18\sqrt{10}-42, b) 16316\sqrt3, c) 96−12596-12\sqrt5, d) 00.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 9

W tym przykładzie trzeba za pomocą wzorów algebraicznych przeprowadzić cztery dowody parzystości, nieparzystości lub podzielności wyrażeń zależnych od naturalnego n.

4 podpunkty

brak w kluczu
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a) (n+1)2−n2=2n+1(n+1)^2-n^2=2n+1, czyli liczba nieparzysta.
b) (2n+1)2=4n2+4n+1=2(2n2+2n)+1(2n+1)^2=4n^2+4n+1=2(2n^2+2n)+1, więc jest nieparzysta.
c) (n+12)2−(n−12)2=2n(n+\frac12)^2-(n-\frac12)^2=2n, czyli liczba parzysta.
d) n3−n=n(n−1)(n+1)n^3-n=n(n-1)(n+1). Jest to iloczyn trzech kolejnych liczb całkowitych: jedna jest parzysta, a jedna podzielna przez 33. Iloczyn jest więc podzielny przez 2⋅3=62\cdot3=6.

Odpowiedź

Wszystkie cztery własności zachodzą dla każdego n∈Nn\in\mathbb N.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: brak w kluczu

Zadanie 10

Trzeba tu odpowiednio pogrupować trzy składniki, dwukrotnie użyć kwadratu sumy i samodzielnie wyprowadzić wzór na kwadrat sumy a, b oraz c.

brak w kluczu
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Traktujemy a+ba+b jako jeden składnik:

(a+b+c)2=((a+b)+c)2=(a+b)2+2c(a+b)+c2=a2+2ab+b2+2ac+2bc+c2.\begin{aligned} (a+b+c)^2&=((a+b)+c)^2\\ &=(a+b)^2+2c(a+b)+c^2\\ &=a^2+2ab+b^2+2ac+2bc+c^2. \end{aligned}

Po uporządkowaniu otrzymujemy wzór z tezy.

Odpowiedź

(a+b+c)2=a2+b2+c2+2ab+2bc+2ac(a+b+c)^2=a^2+b^2+c^2+2ab+2bc+2ac.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: brak w kluczu

Zadanie 11

Zadanie sprawdza, czy potrafisz rozwinąć kwadraty w dwóch założeniach i wykazać, że przy podanych warunkach prowadzą one odpowiednio do relacji a równe minus b oraz b równe 2c.

2 podpunkty

brak w kluczu
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a) Po rozwinięciu lewej strony i skróceniu wspólnych składników otrzymujemy −2c(a+b)=0-2c(a+b)=0. Ponieważ c≠0c\ne0, musi być a+b=0a+b=0, czyli a=−ba=-b.

b) Po rozwinięciu i skróceniu wspólnych składników pozostaje b2−2bc=0b^2-2bc=0, zatem b(b−2c)=0b(b-2c)=0. Założenie b≠0b\ne0 daje b=2cb=2c.

Odpowiedź

a) a=−ba=-b.
b) b=2cb=2c.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: brak w kluczu