Przejdź do treści
Cała strona · Podręcznik · szkoła średnia

NOWA MATeMAtyka 1. Zakres podstawowy i rozszerzony — strona 325

rozdział 7. Funkcja kwadratowa · temat „7.3. Postać kanoniczna i postać ogólna funkcji kwadratowej” · 5 zadań z rozwiązaniem

Rozwiązania: opracowanie własne

Zadanie 1

Należy tutaj rozwinąć sześć trójmianów zapisanych kanonicznie do postaci ogólnej i dla każdego obliczyć wyróżnik z otrzymanych współczynników.

6 podpunktów

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Rozwijamy kwadraty i dla otrzymanej postaci ax2+bx+cax^2+bx+c obliczamy Δ=b2−4ac\Delta=b^2-4ac.

a) f(x)=x2−x−114f(x)=x^2-x-\frac{11}{4}, więc Δ=1+11=12\Delta=1+11=12.

b) f(x)=−x2+8x−11f(x)=-x^2+8x-11, więc Δ=64−44=20\Delta=64-44=20.

c) f(x)=2x2−12x+4f(x)=2x^2-12x+4, więc Δ=144−32=112\Delta=144-32=112.

d) f(x)=−3x2−12x−4f(x)=-3x^2-12x-4, więc Δ=144−48=96\Delta=144-48=96.

e) f(x)=−12x2+2xf(x)=-\frac12x^2+2x, więc Δ=4\Delta=4.

f) f(x)=23x2−4x−3f(x)=\frac23x^2-4x-3, więc Δ=16−4⋅23⋅(−3)=24\Delta=16-4\cdot\frac23\cdot(-3)=24.

Odpowiedź

a) f(x)=x2−x−114f(x)=x^2-x-\frac{11}{4}, Δ=12\Delta=12;
b) f(x)=−x2+8x−11f(x)=-x^2+8x-11, Δ=20\Delta=20;
c) f(x)=2x2−12x+4f(x)=2x^2-12x+4, Δ=112\Delta=112;
d) f(x)=−3x2−12x−4f(x)=-3x^2-12x-4, Δ=96\Delta=96;
e) f(x)=−12x2+2xf(x)=-\frac12x^2+2x, Δ=4\Delta=4;
f) f(x)=23x2−4x−3f(x)=\frac23x^2-4x-3, Δ=24\Delta=24.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 2

To ćwiczenie sprawdza, czy potrafisz dla dziewięciu funkcji obliczyć wierzchołki ze wzorów wykorzystujących współczynniki i wyróżnik, a następnie zapisać ich postacie kanoniczne.

9 podpunktów

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Ze wzorów xw=−b2ax_w=-\frac{b}{2a} i yw=−Δ4ay_w=-\frac{\Delta}{4a} otrzymujemy wierzchołek W(p,q)W(p,q), a następnie zapis f(x)=a(x−p)2+qf(x)=a(x-p)^2+q.

podpunktW(p,q)W(p,q)postać kanoniczna
a)(−1,2)(-1,2)(x+1)2+2(x+1)^2+2
b)(2,−6)(2,-6)(x−2)2−6(x-2)^2-6
c)(−1,2)(-1,2)−(x+1)2+2-(x+1)^2+2
d)(1,5)(1,5)−4(x−1)2+5-4(x-1)^2+5
e)(−2,−15)(-2,-15)2(x+2)2−152(x+2)^2-15
f)(−32,132)(-\frac32,\frac{13}{2})−2(x+32)2+132-2(x+\frac32)^2+\frac{13}{2}
g)(12,−14)(\frac12,-\frac14)(x−12)2−14(x-\frac12)^2-\frac14
h)(32,92)(\frac32,\frac92)−2(x−32)2+92-2(x-\frac32)^2+\frac92
i)(0,−8)(0,-8)3x2−83x^2-8

Rozwinięcie każdej postaci z ostatniej kolumny daje trójmian z treści.

Odpowiedź

Wierzchołki i postacie kanoniczne zestawiono w tabeli w rozwiązaniu.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 3

Głównym celem jest to, by w trzech trójmianach znaleźć odciętą wierzchołka ze współczynników, obliczyć odpowiadającą wartość funkcji i podać współrzędne punktu.

3 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Stosujemy xw=−b2ax_w=-\frac{b}{2a} i yw=f(xw)y_w=f(x_w).

a) xw=−64=−32x_w=-\frac6{4}=-\frac32 oraz

=-\frac{15}{2}.$$ **b)** $x_w=-\frac{-1}{2\cdot\frac12}=1$ oraz $f(1)=\frac12-1+4=\frac72$. **c)** $x_w=-\frac{-6}{2(-3)}=-1$ oraz $f(-1)=-3+6=3$.
Odpowiedź

a) W(−32,−152)W(-\frac32,-\frac{15}{2}); b) W(1,72)W(1,\frac72); c) W(−1,3)W(-1,3).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 4

Pracujemy tutaj nad tym, jak trzy funkcje w postaci ogólnej przekształcić przez uzupełnianie kwadratu do postaci kanonicznej i naszkicować je jako przesunięcia parabol bazowych.

3 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Uzupełniamy do kwadratu.

a) f(x)=x2+2x+4=(x+1)2+3.f(x)=x^2+2x+4=(x+1)^2+3. Jest to parabola y=x2y=x^2 przesunięta o wektor [−1,3][-1,3]; jej wierzchołek to W(−1,3)W(-1,3).

b) f(x)=−x2−6x−12=−(x+3)2−3.f(x)=-x^2-6x-12=-(x+3)^2-3. Jest to parabola y=−x2y=-x^2 przesunięta o wektor [−3,−3][-3,-3]; jej wierzchołek to W(−3,−3)W(-3,-3).

c) f(x)=−x2+4x=−(x−2)2+4.f(x)=-x^2+4x=-(x-2)^2+4. Jest to parabola y=−x2y=-x^2 przesunięta o wektor [2,4][2,4]; jej wierzchołek to W(2,4)W(2,4).

Do szkicu wystarczy w każdym przypadku zaznaczyć wierzchołek, oś symetrii x=px=p i po jednej parze punktów symetrycznych względem tej osi.

Odpowiedź

a) f(x)=(x+1)2+3f(x)=(x+1)^2+3;
b) f(x)=−(x+3)2−3f(x)=-(x+3)^2-3;
c) f(x)=−(x−2)2+4f(x)=-(x-2)^2+4.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Ćwiczenie 5

Skupiamy się na tym, jak dla czterech funkcji najpierw obliczyć odciętą osi symetrii, następnie podstawić ją do wzoru i otrzymać pełne współrzędne wierzchołka.

4 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Najpierw wyznaczamy xw=−b2ax_w=-\frac{b}{2a}, a następnie obliczamy yw=f(xw)y_w=f(x_w).

a) xw=1x_w=1, a f(1)=2−4+3=1f(1)=2-4+3=1, więc W(1,1)W(1,1).

b) xw=−−32(−1)=−32x_w=-\frac{-3}{2(-1)}=-\frac32, a

f(−32)=−94+92+4=254,f\left(-\frac32\right)=-\frac94+\frac92+4=\frac{25}{4},

zatem W(−32,254)W(-\frac32,\frac{25}{4}).

c) xw=−−12⋅14=2x_w=-\frac{-1}{2\cdot\frac14}=2, a f(2)=1−2+10=9f(2)=1-2+10=9, więc W(2,9)W(2,9).

d) xw=−62⋅3=−1x_w=-\frac6{2\cdot3}=-1, a f(−1)=3−6−10=−13f(-1)=3-6-10=-13, więc W(−1,−13)W(-1,-13).

Odpowiedź

a) W(1,1)W(1,1); b) W(−32,254)W(-\frac32,\frac{25}{4}); c) W(2,9)W(2,9); d) W(−1,−13)W(-1,-13).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem