NOWA MATeMAtyka 1. Zakres podstawowy i rozszerzony — strona 194
rozdział 4. Funkcje · temat „4.7. Przesuwanie wykresu wzdłuż osi OY” · 7 zadań z rozwiązaniem
Rozwiązania: opracowanie własne
Zadanie 1
W ramach ćwiczenia trzeba przesunąć podany wykres kolejno o 2 jednostki w górę oraz o 2 i 3 w dół, a wraz z nim odpowiednio przesunąć zbiór wartości.
3 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Z wykresu źródłowego odczytujemy, że największą wartością funkcji jest , a z prawej strony wykres opada bez ograniczenia. Zatem . Dodanie stałej przesuwa wszystkie punkty pionowo i przesuwa o tę samą wartość cały zbiór wartości.
a) Wykres przesuwamy o jednostki w górę; maksimum wynosi .
b) Wykres przesuwamy o jednostki w dół; maksimum wynosi .
c) Wykres przesuwamy o jednostki w dół; maksimum wynosi .
a) ; b) ;
c) .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 2
Najważniejsze jest, aby narysować dwie funkcje przedziałowe oraz ich kopie przesunięte o 1 w górę i 2 w dół, po czym porównać sześć zbiorów wartości.
2 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
a) Na środkowym przedziale przyjmuje wszystkie wartości od do . Stałe fragmenty nie powiększają tego zbioru, więc . Przesunięcia o i dają odpowiednio oraz .
b) Na wyrażenie przyjmuje wartości z . Lewy fragment ma wartość , a prawy — odrębną wartość , zatem Po przesunięciach:
a) , , .
b) , ,
.
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 3
Dobieramy pionowe przesunięcie wykresu wartości bezwzględnej tak, by minimum wynosiło 1 albo by miejsca zerowe były równe -4 i 4.
2 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wykres jest wykresem przesuniętym pionowo, a jego wierzchołek ma współrzędne .
a) Zbiór wartości ma postać , więc .
b) Dla miejsc zerowych i musi zachodzić , stąd .
a) ; b) .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 4
Znajdujemy dwa przesunięcia pionowe funkcji przedziałowej, dla których równanie z poziomem 5 lub -4 ma dokładnie jedno rozwiązanie.
2 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Funkcja przyjmuje wartości z . Wartość jest przyjmowana dokładnie raz, dla ; każda wartość z — dwa razy, a wartość — dla nieskończenie wielu argumentów. Równanie jest równoważne . Aby miało dokładnie jedno rozwiązanie, prawa strona musi być równa .
a) , więc .
b) , więc .
a) ; b) .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 5
Spróbujmy tutaj z położenia wierzchołków trzech jednakowych parabol względem wykresu y=x² odczytać wzory dwóch pionowo przesuniętych funkcji.
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Na skanie wykres ma wierzchołek . Wykres ma ten sam kształt i wierzchołek , czyli jest przesunięty o jedną jednostkę w górę. Wykres ma wierzchołek , więc jest przesunięty o cztery jednostki w dół.
, .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 6
Podczas tego ćwiczenia trzeba dla czterech pionowych przesunięć paraboli policzyć przecięcia z poziomami -3, -1 i 2, czyli liczby rozwiązań dwunastu równań.
4 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Dla paraboli najmniejsza wartość wynosi . Równanie ma rozwiązań dla , jedno dla i dwa dla .
a) : dla mamy rozwiązań, dla — jedno.
b) : odpowiednio , , rozwiązania.
c) : odpowiednio , , rozwiązania.
d) : wszystkie trzy poziomy leżą powyżej wierzchołka, więc w każdym przypadku są rozwiązania.
Dla liczby rozwiązań wynoszą kolejno:
a) ; b) ; c) ; d) .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 7
Dobieramy parametr przesunięcia pionowego funkcji modułowej tak, by jej wykres wraz z osią odciętych wyznaczał trójkąt o wskazanym polu.
2 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Aby wykres wraz z osią ograniczał trójkąt, jego wierzchołek musi leżeć poniżej osi, czyli . Miejsca zerowe spełniają więc są równe . Podstawa trójkąta ma długość , a wysokość . Pole jest zatem równe
a) , zatem przy warunku mamy .
b) , zatem .
a) ; b) .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem