MATeMAtyka 4. Zakres podstawowy i rozszerzony — strona 216
rozdział 5. Powtorzenie · temat „Zestaw II – ćwiczeniowy” · 9 zadań z rozwiązaniem
Rozwiązania: opracowanie własne
Zadanie 27
2 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
a) Wyróżnik wynosi . Zatem są dwa zera dla , jedno dla i brak zer dla .
b) Najpierw wydzielamy przypadek . Wtedy znika składnik kwadratowy i
więc funkcja ma dokładnie jedno zero. Dla jest to funkcja kwadratowa, a jej wyróżnik ma postać
Jest dodatni dla , równy zero dla i ujemny poza . Punkt trzeba jednak wyjąć z przypadku dwóch zer, ponieważ funkcja jest wtedy liniowa.
a) 2 zera dla , 1 dla , 0 dla . b) 2 zera dla ; 1 zero dla ; 0 zer dla lub .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 28
2 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
a) . Stąd dwa rozwiązania są dla , jedno dla , a brak rozwiązań dla .
b) Dla równanie staje się liniowe: , więc ma jedno rozwiązanie. Dla jest kwadratowe i ma wyróżnik . Zatem dla ma pierwiastek podwójny, a dla pozostałych — dwa różne pierwiastki.
a) 2 dla , 1 dla , 0 dla . b) 2 dla , 1 dla , 0 — nigdy.
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 29
2 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Niezdegenerowana funkcja kwadratowa jest nieujemna na , gdy jej współczynnik wiodący jest dodatni i .
a) oraz
co łącznie daje .
b) oraz
co daje . Przypadki zerowego współczynnika wiodącego prowadzą do funkcji liniowych i nie spełniają warunku.
a) ; b) .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 30
2 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Funkcja kwadratowa przyjmuje wyłącznie wartości ujemne, gdy współczynnik wiodący jest ujemny i .
a) Z oraz otrzymujemy .
b) Dla współczynnik wiodący jest ujemny, a
W tym przedziale warunek daje . Dodatkowo dla funkcja degeneruje się do stałej , również zawsze ujemnej. Dla otrzymujemy funkcję liniową.
a) ; b) .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 31
4 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Stosujemy warunki na znak całego trójmianu, osobno kontrolując przypadki zaniku składnika kwadratowego.
a) Dla trójmianu skierowanego w dół wymagamy i , co daje . Dla pozostaje stała .
b) Wymagamy oraz , więc .
c) Dla mamy współczynnik wiodący dodatni i . Dla pozostaje dodatnia stała .
d) Dla współczynnika wiodącego wyróżnik jest dodatni, a dla pozostaje funkcja liniowa. Nie ma zatem odpowiedniej wartości parametru.
a) ; b) ; c) ; d) brak takich .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 32
2 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Korzystamy ze wzorów Viète’a: , .
a) , .
b) Po przeniesieniu prawej strony mamy
Stąd
a) suma , iloczyn ; b) suma , iloczyn .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 33
4 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
W każdym podpunkcie wyróżnik jest dodatni. Znaki ustalamy z sumy i iloczynu pierwiastków.
a) , więc pierwiastki mają różne znaki.
b) i , więc oba są dodatnie.
c) i , więc oba są ujemne.
d) , więc pierwiastki mają różne znaki.
a) różne znaki; b) oba dodatnie; c) oba ujemne; d) różne znaki.
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 34
6 podpunktów
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Ze wzorów Viète’a
Następnie:
Pozostałe wyrażenia redukujemy do i , np. .
a) ; b) ; c) ; d) ; e) ; f) .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 35
2 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Dwa pierwiastki mają różne znaki wtedy i tylko wtedy, gdy ich iloczyn jest ujemny; wtedy automatycznie są rzeczywiste i różne.
a) , więc .
b) Równanie musi być kwadratowe, a
Licznik i mianownik mają przeciwne znaki dokładnie dla .
a) ; b) .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem