Przejdź do treści
Cała strona · Podręcznik · szkoła średnia

MATeMAtyka 4. Zakres podstawowy i rozszerzony — strona 199

rozdział 5. Powtorzenie · temat „Zestaw III – podsumowujący” · 10 zadań z rozwiązaniem

Rozwiązania: opracowanie własne

Zadanie 36

3 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a) Z ∣∣x∣−4∣=3||x|-4|=3 wynika ∣x∣−4=±3|x|-4=\pm3. Dopuszczalne wartości to ∣x∣=7|x|=7 lub ∣x∣=1|x|=1, więc x∈{−7,−1,1,7}x\in\{-7,-1,1,7\}.

b) Z ∣1−∣x∣∣=6|1-|x||=6 dostajemy 1−∣x∣=±61-|x|=\pm6. Równanie ∣x∣=−5|x|=-5 jest niemożliwe, a ∣x∣=7|x|=7 daje x=±7x=\pm7.

c) Z ∣∣2x−4∣−3∣=7||2x-4|-3|=7 wynika ∣2x−4∣−3=±7|2x-4|-3=\pm7. Jedyną dopuszczalną wartością jest ∣2x−4∣=10|2x-4|=10, zatem 2x−4=±102x-4=\pm10 i x=−3x=-3 lub x=7x=7.

Odpowiedź

a) x∈{−7,−1,1,7}x\in\{-7,-1,1,7\}; b) x∈{−7,7}x\in\{-7,7\}; c) x∈{−3,7}x\in\{-3,7\}.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 37

3 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a) Nierówność −6≤4∣x∣−2≤6-6\le4|x|-2\le6 jest równoważna ∣x∣≤2|x|\le2, ponieważ jej dolne ograniczenie jest automatycznie spełnione. Stąd x∈[−2,2]x\in[-2,2].

b) Z ∣∣x∣−1∣>3||x|-1|>3 wynika ∣x∣−1>3|x|-1>3 albo ∣x∣−1<−3|x|-1<-3. Drugi warunek jest niemożliwy, a pierwszy daje ∣x∣>4|x|>4, czyli x∈(−∞,−4)∪(4,∞)x\in(-\infty,-4)\cup(4,\infty).

c) Mamy

−4<∣1−2x∣−1<4.-4<|1-2x|-1<4.

Dolne ograniczenie jest automatyczne, zostaje ∣1−2x∣<5|1-2x|<5. Zatem −5<1−2x<5-5<1-2x<5, czyli −2<x<3-2<x<3.

Odpowiedź

a) [−2,2][-2,2]; b) (−∞,−4)∪(4,∞)(-\infty,-4)\cup(4,\infty); c) (−2,3)(-2,3).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 38

2 podpunkty

brak w kluczu
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a) Zauważamy, że

6−42=(2−2)2,6+42=(2+2)2.6-4\sqrt2=(2-\sqrt2)^2, \qquad 6+4\sqrt2=(2+\sqrt2)^2.

Obie liczby 2−22-\sqrt2 i 2+22+\sqrt2 są dodatnie, więc lewa strona jest równa (2−2)+(2+2)=4(2-\sqrt2)+(2+\sqrt2)=4.

b) Podobnie

7+210=(5+2)2,7−210=(5−2)2.7+2\sqrt{10}=(\sqrt5+\sqrt2)^2, \qquad 7-2\sqrt{10}=(\sqrt5-\sqrt2)^2.

Ponieważ 5−2>0\sqrt5-\sqrt2>0, suma pierwiastków wynosi (5+2)+(5−2)=25(\sqrt5+\sqrt2)+(\sqrt5-\sqrt2)=2\sqrt5.

Odpowiedź

a) 44; b) 252\sqrt5.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: brak w kluczu

Zadanie 39

brak w kluczu
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Usuwamy niewymierność z obu mianowników:

32−3=3(2+3)4−3=23+3,\frac{\sqrt3}{2-\sqrt3} =\frac{\sqrt3(2+\sqrt3)}{4-3}=2\sqrt3+3, 32+3=3(2−3)4−3=23−3.\frac{\sqrt3}{2+\sqrt3} =\frac{\sqrt3(2-\sqrt3)}{4-3}=2\sqrt3-3.

Ich różnica jest równa

(23+3)−(23−3)=6,(2\sqrt3+3)-(2\sqrt3-3)=6,

a więc jest liczbą wymierną.

Odpowiedź

Wartość wyrażenia wynosi 66, więc jest wymierna.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: brak w kluczu

Zadanie 40

2 podpunkty

brak w kluczu
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a) Dla n=4n=4 prawa strona wzoru ma postać

(a−b)(a3+a2b+ab2+b3).(a-b)(a^3+a^2b+ab^2+b^3).

Po wymnożeniu otrzymujemy

a4+a3b+a2b2+ab3−a3b−a2b2−ab3−b4=a4−b4.a^4+a^3b+a^2b^2+ab^3-a^3b-a^2b^2-ab^3-b^4 =a^4-b^4.

b) Dla n=6n=6 analogicznie

(a−b)(a5+a4b+a3b2+a2b3+ab4+b5).(a-b)(a^5+a^4b+a^3b^2+a^2b^3+ab^4+b^5).

Po wymnożeniu każdy wyraz mieszany występuje raz ze znakiem dodatnim i raz ze znakiem ujemnym. Pozostają tylko a6−b6a^6-b^6, co dowodzi wzoru.

Odpowiedź

Po wymnożeniu prawych stron wyrazy mieszane redukują się, a pozostaje odpowiednio a) a4−b4a^4-b^4 i b) a6−b6a^6-b^6.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: brak w kluczu

Zadanie 41

3 podpunkty

brak w kluczu
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Przenosimy prawą stronę na lewą i dopełniamy kwadraty.

a)

a2+b2−2(a−b−1)=(a−1)2+(b+1)2≥0.a^2+b^2-2(a-b-1)=(a-1)^2+(b+1)^2\ge0.

b)

a2+b2−4(a+b−2)=(a−2)2+(b−2)2≥0.a^2+b^2-4(a+b-2)=(a-2)^2+(b-2)^2\ge0.

c)

a2+ab+b2=(a+b2)2+34b2≥0.a^2+ab+b^2=\left(a+\frac b2\right)^2+\frac34b^2\ge0.

Każda prawa strona jest sumą kwadratów, więc nierówności zachodzą dla dowolnych liczb rzeczywistych a,ba,b.

Odpowiedź

Różnice stron są równe: a) (a−1)2+(b+1)2(a-1)^2+(b+1)^2; b) (a−2)2+(b−2)2(a-2)^2+(b-2)^2; c) (a+b2)2+34b2(a+\frac b2)^2+\frac34b^2, zatem są nieujemne.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: brak w kluczu

Zadanie 42

brak w kluczu
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Mnożymy założenie przez dodatnie mianowniki:

a(a+1)=b(b+1).a(a+1)=b(b+1).

Po przeniesieniu na jedną stronę dostajemy

a2+a−b2−b=(a−b)(a+b+1)=0.a^2+a-b^2-b=(a-b)(a+b+1)=0.

Ponieważ a,b>0a,b>0, czynnik a+b+1a+b+1 jest dodatni, zatem a=ba=b. Wtedy

(a+b)2a2+(a+b)2b2=(2a)2a2+(2a)2a2=4+4=8.\frac{(a+b)^2}{a^2}+\frac{(a+b)^2}{b^2} =\frac{(2a)^2}{a^2}+\frac{(2a)^2}{a^2}=4+4=8.
Odpowiedź

Założenie wymusza a=ba=b, a wtedy podane wyrażenie ma wartość 88.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: brak w kluczu

Zadanie 43

brak w kluczu
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Ponieważ a,b>0a,b>0, możemy pomnożyć równość przez 2ab(a+b)2ab(a+b). Otrzymujemy

b(a+b)+a(a+b)=4ab,b(a+b)+a(a+b)=4ab,

czyli

(a+b)2=4ab.(a+b)^2=4ab.

Po przeniesieniu prawej strony

a2−2ab+b2=(a−b)2=0.a^2-2ab+b^2=(a-b)^2=0.

Stąd a−b=0a-b=0, a więc a=ba=b.

Odpowiedź

a=ba=b.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: brak w kluczu

Zadanie 44

brak w kluczu
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Niech mniejszy dodatni wykładnik będzie równy n≥1n\ge1. Suma dwóch kolejnych potęg wynosi

2n+2n+1=2n(1+2)=3⋅2n.2^n+2^{n+1}=2^n(1+2)=3\cdot2^n.

Czynnik 2n2^n jest parzysty, więc iloczyn jest podzielny przez 66.

Suma trzech kolejnych potęg ma postać

2n+2n+1+2n+2=2n(1+2+4)=7⋅2n.2^n+2^{n+1}+2^{n+2}=2^n(1+2+4)=7\cdot2^n.

Ponownie 2n2^n jest parzyste, zatem ta suma jest podzielna przez 1414.

Odpowiedź

Są to odpowiednio liczby 3⋅2n3\cdot2^n, podzielna przez 66, oraz 7⋅2n7\cdot2^n, podzielna przez 1414 (n≥1n\ge1).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: brak w kluczu

Zadanie 45

2 podpunkty

brak w kluczu
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a) Dwie dowolne liczby nieparzyste zapiszmy jako 2k+12k+1 i 2l+12l+1. Wtedy

(2k+1)2+(2l+1)2=2(2k2+2k+2l2+2l+1),(2k+1)^2+(2l+1)^2 =2(2k^2+2k+2l^2+2l+1),

czyli suma jest parzysta.

b) Dwie kolejne liczby naturalne mają postać nn i n+1n+1. Różnica kwadratów wynosi

(n+1)2−n2=2n+1,(n+1)^2-n^2=2n+1,

a więc jest liczbą nieparzystą.

Odpowiedź

a) Suma ma postać 2(2k2+2k+2l2+2l+1)2(2k^2+2k+2l^2+2l+1); b) różnica ma postać 2n+12n+1.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: brak w kluczu