Przejdź do treści
Cała strona · Podręcznik · szkoła średnia

MATeMAtyka 3. Zakres podstawowy i rozszerzony — strona 296

rozdział 4. Rachunek rozniczkowy · temat „Przed maturą z matematyki na poziomie rozszerzonym” · 7 zadań z rozwiązaniem

Rozwiązania: opracowanie własne

Zadanie 1

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Rozkładamy licznik i mianownik na czynniki:

3x3+4x2−6x−8=(3x+4)(x2−2),9x2−16=(3x+4)(3x−4).\begin{aligned} 3x^3+4x^2-6x-8&=(3x+4)(x^2-2),\\ 9x^2-16&=(3x+4)(3x-4). \end{aligned}

Dla x≠−43x\ne-\frac43 możemy skrócić czynnik 3x+43x+4. Otrzymujemy

lim⁡x→−433x3+4x2−6x−89x2−16=lim⁡x→−43x2−23x−4=169−2−4−4=−29−8=136.\begin{aligned} \lim_{x\to-\frac43}\frac{3x^3+4x^2-6x-8}{9x^2-16} &=\lim_{x\to-\frac43}\frac{x^2-2}{3x-4}\\ &=\frac{\frac{16}{9}-2}{-4-4} =\frac{-\frac29}{-8}=\frac1{36}. \end{aligned}

Ponieważ

136=0,027777…,\frac1{36}=0{,}027777\ldots,

trzy pierwsze cyfry po przecinku to 00, 22, 77.

Odpowiedź

136\displaystyle \frac1{36}; kod: 027.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 2

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Stosujemy wzór na pochodną pierwiastka:

f′(x)=2x−1x22x2+1x.f'(x)=\frac{2x-\frac1{x^2}}{2\sqrt{x^2+\frac1x}}.

Współczynnik kierunkowy stycznej w punkcie o odciętej 11 jest równy

f′(1)=2−121+1=122=24.f'(1)=\frac{2-1}{2\sqrt{1+1}} =\frac1{2\sqrt2}=\frac{\sqrt2}{4}.

Rozwinięcie dziesiętne ma postać

24=0,353553…,\frac{\sqrt2}{4}=0{,}353553\ldots,

więc kod tworzą cyfry 33, 55, 33.

Odpowiedź

24\displaystyle \frac{\sqrt2}{4}; kod: 353.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 3

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Obliczamy pochodną:

f′(x)=x2−2.f'(x)=x^2-2.

Jej miejsca zerowe to x=−2x=-\sqrt2 i x=2x=\sqrt2. W badanym przedziale leży tylko −2-\sqrt2. Pochodna jest dodatnia dla x<−2x<-\sqrt2 i ujemna dla −2<x≤1-\sqrt2<x\le1, zatem w punkcie −2-\sqrt2 funkcja osiąga największą wartość. Jest ona równa

f(−2)=(−2)33−2(−2)=−223+22=423.\begin{aligned} f(-\sqrt2) &=\frac{(-\sqrt2)^3}{3}-2(-\sqrt2)\\ &=-\frac{2\sqrt2}{3}+2\sqrt2 =\frac{4\sqrt2}{3}. \end{aligned}

Ponieważ

423=1,8856…,\frac{4\sqrt2}{3}=1{,}8856\ldots,

cyfra jedności i dwie pierwsze cyfry po przecinku tworzą kod 188.

Odpowiedź

Największa wartość to 423\displaystyle \frac{4\sqrt2}{3}; kod: 188.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 4

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Niech

g(x)=2x3−32x2−3x.g(x)=2x^3-\frac32x^2-3x.

Równanie g(x)=mg(x)=m ma rozwiązanie w ⟨0;1⟩\langle0;1\rangle dokładnie wtedy, gdy mm należy do zbioru wartości funkcji gg na tym przedziale. Obliczamy

g′(x)=6x2−3x−3=3(2x+1)(x−1).g'(x)=6x^2-3x-3=3(2x+1)(x-1).

Dla 0≤x<10\le x<1 pochodna jest ujemna, więc gg maleje na całym badanym przedziale. Wartości na jego końcach wynoszą

g(0)=0,g(1)=2−32−3=−52.g(0)=0,\qquad g(1)=2-\frac32-3=-\frac52.

Stąd

g(⟨0;1⟩)=⟨−52;0⟩.g(\langle0;1\rangle)=\left\langle-\frac52;0\right\rangle.
Odpowiedź

m∈⟨−52;0⟩\displaystyle m\in\left\langle-\frac52;0\right\rangle.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 5

zweryfikowane skanem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Przekątna kwadratu ma długość

∣AC∣=22⋅2=4.|AC|=2\sqrt2\cdot\sqrt2=4.

Z symetrii przedstawionej na rysunku wysokość AEAE leży na przekątnej ACAC.

Gdy 0<x≤20<x\le2, punkty KK i LL leżą odpowiednio na bokach ABAB i ADAD. Trójkąt AKLAKL jest prostokątny i równoramienny, a jego podstawa ma długość

∣KL∣=2x.|KL|=2x.

Zatem

P(x)=12⋅2x⋅x=x2.P(x)=\frac12\cdot2x\cdot x=x^2.

Gdy 2<x<42<x<4, punkty KK i LL leżą odpowiednio na bokach BCBC i DCDC. Wtedy ∣EC∣=4−x|EC|=4-x, a trójkąt KCLKCL jest prostokątny i równoramienny, więc

∣KL∣=2(4−x).|KL|=2(4-x).

Pole trójkąta AKLAKL wynosi zatem

P(x)=12⋅2(4−x)⋅x=4x−x2.P(x)=\frac12\cdot2(4-x)\cdot x=4x-x^2.

Końce x=0x=0 i x=4x=4 odpowiadałyby trójkątom zdegenerowanym, dlatego

DP=(0;4).D_P=(0;4).

Ostatecznie

P(x)={x2dla 0<x≤2,4x−x2dla 2<x<4.P(x)= \begin{cases} x^2 & \text{dla }0<x\le2,\\ 4x-x^2 & \text{dla }2<x<4. \end{cases}

Oba wzory określają funkcje ciągłe na swoich przedziałach, a w punkcie łączenia

P(2)=4=lim⁡x→2+(4x−x2).P(2)=4=\lim_{x\to2^+}(4x-x^2).

Funkcja PP jest więc ciągła w całej swojej dziedzinie. Jej wykres składa się z fragmentu paraboli y=x2y=x^2 dla 0<x≤20<x\le2 oraz fragmentu paraboli y=4x−x2y=4x-x^2 dla 2<x<42<x<4.

Odpowiedź
P(x)={x2dla 0<x≤2,4x−x2dla 2<x<4,DP=(0;4).P(x)= \begin{cases} x^2 & \text{dla }0<x\le2,\\ 4x-x^2 & \text{dla }2<x<4, \end{cases} \qquad D_P=(0;4).

Funkcja jest ciągła w swojej dziedzinie. Wykres przechodzi przez punkt (2,4)(2,4), a punkty (0,0)(0,0) i (4,0)(4,0) nie należą do wykresu.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zweryfikowane skanem

Zadanie 6

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Dla ustalonego aa dzielimy licznik i mianownik przez x2x^2:

f(a)=lim⁡x→∞4x−3aa2+4+7x2=−3aa2+4.f(a)=\lim_{x\to\infty} \frac{\frac4x-3a}{a^2+4+\frac7{x^2}} =-\frac{3a}{a^2+4}.

Badamy zatem funkcję

f(a)=−3aa2+4,a∈⟨−5;5⟩.f(a)=-\frac{3a}{a^2+4},\qquad a\in\langle-5;5\rangle.

Jej pochodna wynosi

f′(a)=3(a2−4)(a2+4)2.f'(a)=\frac{3(a^2-4)}{(a^2+4)^2}.

Punkty krytyczne w badanym przedziale to a=−2a=-2 i a=2a=2. Porównujemy wartości funkcji w tych punktach i na końcach przedziału:

f(−5)=1529,f(−2)=34,f(2)=−34,f(5)=−1529.f(-5)=\frac{15}{29},\qquad f(-2)=\frac34,\qquad f(2)=-\frac34,\qquad f(5)=-\frac{15}{29}.

Największa wartość jest więc osiągana dla a=−2a=-2, a najmniejsza dla a=2a=2.

Odpowiedź

Wartość najmniejsza: −34-\frac34 dla a=2a=2; wartość największa: 34\frac34 dla a=−2a=-2.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 7

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Niech

t=∣AB∣−∣DC∣=∣AB∣−4.t=|AB|-|DC|=|AB|-4.

Ponieważ ABAB jest dłuższą podstawą, mamy 0<t<40<t<4. Ramię BCBC, wysokość h=∣AD∣h=|AD| i odcinek długości tt tworzą trójkąt prostokątny, więc

t2+h2=42,h=16−t2.t^2+h^2=4^2,\qquad h=\sqrt{16-t^2}.

Pole trapezu jest funkcją

P(t)=(4+t)+4216−t2=(4+t2)16−t2.P(t)=\frac{(4+t)+4}{2}\sqrt{16-t^2} =\left(4+\frac t2\right)\sqrt{16-t^2}.

Jej pochodna ma postać

P′(t)=8−4t−t216−t2.P'(t)=\frac{8-4t-t^2}{\sqrt{16-t^2}}.

Mianownik jest dodatni w dziedzinie, a licznik zeruje się dla

t2+4t−8=0,t=−2+23.t^2+4t-8=0,\qquad t=-2+2\sqrt3.

Drugi pierwiastek jest ujemny. Pochodna zmienia w znalezionym punkcie znak z dodatniego na ujemny, zatem pole jest tam największe. Odpowiadająca mu wysokość spełnia

h2=16−(−2+23)2=16−(16−83)=83,\begin{aligned} h^2 &=16-(-2+2\sqrt3)^2\\ &=16-(16-8\sqrt3)=8\sqrt3, \end{aligned}

czyli

h=83=223.h=\sqrt{8\sqrt3}=2\sqrt{2\sqrt3}.
Odpowiedź

Wysokość trapezu o największym polu wynosi 223\displaystyle 2\sqrt{2\sqrt3}.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem