Przejdź do treści
Cała strona · Podręcznik · szkoła średnia

MATeMAtyka 3. Zakres podstawowy i rozszerzony — strona 293

rozdział 4. Rachunek rozniczkowy · temat „Zestawy powtórzeniowe” · 6 zadań z rozwiązaniem

Rozwiązania: opracowanie własne

Zadanie 6

9 podpunktów

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Badamy miejsca zerowe i zmianę znaku pochodnej.

a)

f′(x)=3x2+5x+2=(3x+2)(x+1).f'(x)=3x^2+5x+2=(3x+2)(x+1).

Znaki pochodnej są kolejno ++, −-, ++. W x=−1x=-1 jest maksimum, a w x=−23x=-\frac23 minimum.

b)

f′(x)=4x3−12x+8=4(x−1)2(x+2).f'(x)=4x^3-12x+8=4(x-1)^2(x+2).

Znak zmienia się z −- na ++ tylko w x=−2x=-2, więc jest tam minimum. W x=1x=1 nie ma ekstremum.

c)

f′(x)=2(4−x2)(x2+4)2.f'(x)=\frac{2(4-x^2)}{(x^2+4)^2}.

Znak zmienia się z −- na ++ w −2-2 i z ++ na −- w 22.

d)

f′(x)=16x(x2+4)2.f'(x)=\frac{16x}{(x^2+4)^2}.

Funkcja maleje przed 00 i rośnie po 00, więc ma minimum w x=0x=0.

e) Dla x≠0x\ne0:

f′(x)=1−8x3=x3−8x3.f'(x)=1-\frac8{x^3}=\frac{x^3-8}{x^3}.

Na (−∞;0)(-\infty;0) pochodna jest dodatnia, na (0;2)(0;2) ujemna, a na (2;∞)(2;\infty) dodatnia. Jedynym ekstremum jest minimum w x=2x=2.

f) Dziedzina to R∖{−2}\mathbb R\setminus\{-2\}, a

f′(x)=3(2−x)(x+2)3.f'(x)=\frac{3(2-x)}{(x+2)^3}.

Pochodna jest ujemna w (−∞;−2)(-\infty;-2), dodatnia w (−2;2)(-2;2) i ujemna w (2;∞)(2;\infty), zatem w x=2x=2 występuje maksimum.

g) Wyrażenie pod pierwiastkiem jest dodatnie, a

f′(x)=2x(x2+1)x4+2x2+2.f'(x)=\frac{2x(x^2+1)}{\sqrt{x^4+2x^2+2}}.

Znak pochodnej jest taki jak znak xx, więc w x=0x=0 jest minimum.

h) Wyrażenie 2x4−x2+12x^4-x^2+1 jest dodatnie dla każdego xx. Mamy

f′(x)=x(4x2−1)2x4−x2+1.f'(x)=\frac{x(4x^2-1)}{\sqrt{2x^4-x^2+1}}.

Znaki na przedziałach wyznaczonych przez −12-\frac12, 00, 12\frac12 to kolejno −-, ++, −-, ++. Stąd minima są w ±12\pm\frac12, a maksimum w 00.

i)

f(x)=1+1x2+1,f(x)=\sqrt{1+\frac1{x^2+1}},

a znak pochodnej jest przeciwny do znaku xx. Funkcja rośnie do 00 i maleje od 00, więc ma tam maksimum. Wartość 11 jest jedynie granicą dla ∣x∣→∞|x|\to\infty, nie minimum.

Odpowiedź

a) maksimum f(−1)=−12f(-1)=-\frac12, minimum f(−23)=−1427f(-\frac23)=-\frac{14}{27};

b) minimum f(−2)=−24f(-2)=-24;

c) minimum f(−2)=−12f(-2)=-\frac12, maksimum f(2)=12f(2)=\frac12;

d) minimum f(0)=−1f(0)=-1;

e) minimum f(2)=3f(2)=3;

f) maksimum f(2)=38f(2)=\frac38;

g) minimum f(0)=2f(0)=\sqrt2;

h) minima f(−12)=f(12)=144f(-\frac12)=f(\frac12)=\frac{\sqrt{14}}4, maksimum f(0)=1f(0)=1;

i) maksimum f(0)=2f(0)=\sqrt2.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 7

4 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Porównujemy wartości na końcach przedziału oraz w punktach stacjonarnych należących do przedziału.

a)

f′(x)=3x2−6=3(x2−2),f'(x)=3x^2-6=3(x^2-2),

więc punktami stacjonarnymi są ±2\pm\sqrt2. Mamy

f(−2)=4,f(−2)=42,f(2)=−42,f(3)=9.f(-2)=4,\quad f(-\sqrt2)=4\sqrt2,\quad f(\sqrt2)=-4\sqrt2,\quad f(3)=9.

b)

f′(x)=10(x+2)2>0f'(x)=\frac{10}{(x+2)^2}>0

na ⟨0;8⟩\langle0;8\rangle. Funkcja rośnie, a jej wartości na końcach to f(0)=−4f(0)=-4 i f(8)=0f(8)=0.

c)

f′(x)=4−x2(x2+4)2.f'(x)=\frac{4-x^2}{(x^2+4)^2}.

W przedziale leżą punkty stacjonarne −2-2 i 22. Porównujemy

f(−4)=−15,f(−2)=−14,f(2)=14,f(4)=15.f(-4)=-\frac15,\quad f(-2)=-\frac14,\quad f(2)=\frac14,\quad f(4)=\frac15.

d) Funkcja pod pierwiastkiem, g(x)=2x(9−x)g(x)=2x(9-x), ma pochodną g′(x)=18−4x>0g'(x)=18-4x>0 na ⟨1;3⟩\langle1;3\rangle. Pierwiastek zachowuje porządek, więc ff również rośnie. Mamy f(1)=4f(1)=4 i f(3)=6f(3)=6.

Odpowiedź

a) wartość najmniejsza f(2)=−42f(\sqrt2)=-4\sqrt2, wartość największa f(3)=9f(3)=9;

b) wartość najmniejsza f(0)=−4f(0)=-4, wartość największa f(8)=0f(8)=0;

c) wartość najmniejsza f(−2)=−14f(-2)=-\frac14, wartość największa f(2)=14f(2)=\frac14;

d) wartość najmniejsza f(1)=4f(1)=4, wartość największa f(3)=6f(3)=6.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 8

3 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Otworzono png/293.png, aby potwierdzić położenie xx i wymiary figur.

a) Szerokość prostokąta wynosi 2x2x. Z podobieństwa trójkątów szerokość przekroju trójkąta na wysokości hh jest równa 4−h34-\frac h3. Warunek 2x=4−h32x=4-\frac h3 daje h=12−6xh=12-6x. Zatem

P(x)=2x(12−6x)=24x−12x2,x∈(0;2).P(x)=2x(12-6x)=24x-12x^2, \qquad x\in(0;2).

Ponieważ P′(x)=24−24xP'(x)=24-24x, maksimum występuje dla x=1x=1. Wymiary wynoszą 2x=22x=2 oraz h=6h=6.

b) Jeśli yy jest wysokością prostokąta, jego prawy górny wierzchołek leży na półokręgu jednostkowym, więc x2+y2=1x^2+y^2=1 i y=1−x2y=\sqrt{1-x^2}. Stąd

P(x)=2x1−x2,x∈(0;1).P(x)=2x\sqrt{1-x^2}, \qquad x\in(0;1).

Maksymalizujemy równoważnie P(x)2=4x2(1−x2)P(x)^2=4x^2(1-x^2). Jego pochodna zeruje się wewnątrz przedziału dla x=22x=\frac{\sqrt2}{2}. Wymiary prostokąta to 2\sqrt2 i 22\frac{\sqrt2}{2}.

c) Tutaj y=1−x2y=\sqrt{1-x^2} jest połową wysokości prostokąta. Zatem

P(x)=2x⋅2y=4x1−x2,x∈(0;1).P(x)=2x\cdot2y=4x\sqrt{1-x^2}, \qquad x\in(0;1).

Maksimum ponownie występuje dla x=22x=\frac{\sqrt2}{2}. Oba wymiary są równe 2\sqrt2, więc optymalny prostokąt jest kwadratem.

Odpowiedź

a) P(x)=24x−12x2P(x)=24x-12x^2, x∈(0;2)x\in(0;2); maksimum dla x=1x=1; wymiary 2×62\times6.

b) P(x)=2x1−x2P(x)=2x\sqrt{1-x^2}, x∈(0;1)x\in(0;1); maksimum dla x=22x=\frac{\sqrt2}{2}; wymiary 2×22\sqrt2\times\frac{\sqrt2}{2}.

c) P(x)=4x1−x2P(x)=4x\sqrt{1-x^2}, x∈(0;1)x\in(0;1); maksimum dla x=22x=\frac{\sqrt2}{2}; wymiary 2×2\sqrt2\times\sqrt2.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 9

9 podpunktów

zweryfikowane skanem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Wyznaczamy dane potrzebne do szkicu.

a)

f(x)=(x+1)2(x−1),f′(x)=(3x−1)(x+1).f(x)=(x+1)^2(x-1), \qquad f'(x)=(3x-1)(x+1).

Miejsca zerowe to −1-1 (podwójne) i 11, a f(0)=−1f(0)=-1. Funkcja rośnie w (−∞;−1⟩(-\infty;-1\rangle, maleje w ⟨−1;13⟩\langle-1;\frac13\rangle i rośnie w ⟨13;∞)\langle\frac13;\infty). Ma maksimum f(−1)=0f(-1)=0 oraz minimum f(13)=−3227f(\frac13)=-\frac{32}{27}.

b) Funkcja jest parzysta i

f(x)=(x2+2)(x2−1),f′(x)=2x(2x2+1).f(x)=(x^2+2)(x^2-1), \qquad f'(x)=2x(2x^2+1).

Ma miejsca zerowe ±1\pm1, maleje do minimum f(0)=−2f(0)=-2, a następnie rośnie; dla x→±∞x\to\pm\infty dąży do +∞+\infty.

c)

f(x)=14x2(x−6),f′(x)=34x(x−4).f(x)=\frac14x^2(x-6), \qquad f'(x)=\frac34x(x-4).

Miejsca zerowe to 00 (podwójne) i 66. Funkcja rośnie do maksimum f(0)=0f(0)=0, maleje do minimum f(4)=−8f(4)=-8, a potem rośnie.

d) Dziedzina wyklucza −3-3 i 33; są to asymptoty pionowe, a y=0y=0 jest asymptotą poziomą. Jedynym miejscem zerowym jest −2-2 i f(0)=−29f(0)=-\frac29. Ponieważ

f′(x)=−x2+4x+9(x2−9)2<0,f'(x)=-\frac{x^2+4x+9}{(x^2-9)^2}<0,

funkcja maleje na każdej składowej dziedziny.

e) Funkcja jest nieparzysta, ma miejsce zerowe 00 i asymptotę poziomą y=0y=0. Ponieważ

f′(x)=8(8−x2)(x2+8)2,f'(x)=\frac{8(8-x^2)}{(x^2+8)^2},

maleje do minimum f(−22)=−2f(-2\sqrt2)=-\sqrt2, rośnie do maksimum f(22)=2f(2\sqrt2)=\sqrt2, a następnie maleje.

f) Dziedzina wyklucza ±1\pm1, które są asymptotami pionowymi; y=0y=0 jest asymptotą poziomą. Funkcja jest parzysta, nie ma miejsc zerowych, a

f′(x)=4x(x2−1)2.f'(x)=\frac{4x}{(x^2-1)^2}.

Środkowa gałąź ma minimum f(0)=2f(0)=2; gałęzie zewnętrzne leżą poniżej osi OXOX.

g) Dziedzina wyklucza 11 i 33, będące asymptotami pionowymi; y=0y=0 jest asymptotą poziomą. Funkcja nie ma miejsc zerowych, a

f′(x)=−2(x−2)(x2−4x+3)2.f'(x)=\frac{-2(x-2)}{(x^2-4x+3)^2}.

Środkowa gałąź ma maksimum f(2)=−1f(2)=-1; gałęzie zewnętrzne są dodatnie.

h)

f(x)=6(x−1)2+7,f′(x)=−12(x−1)((x−1)2+7)2.f(x)=\frac6{(x-1)^2+7}, \qquad f'(x)=\frac{-12(x-1)}{((x-1)^2+7)^2}.

Funkcja jest dodatnia, ma asymptotę poziomą y=0y=0, rośnie do maksimum f(1)=67f(1)=\frac67, a potem maleje.

i)

f(x)=x−3−2x,f′(x)=1+2x2>0.f(x)=x-3-\frac2x, \qquad f'(x)=1+\frac2{x^2}>0.

Dziedzina wyklucza 00; asymptoty to x=0x=0 i y=x−3y=x-3. Funkcja rośnie na obu składowych dziedziny, a jej miejsca zerowe to 3−172\frac{3-\sqrt{17}}2 i 3+172\frac{3+\sqrt{17}}2.

Odpowiedź

Szkice wyznaczają dane z rozwiązania: punkty przecięcia i ekstrema, asymptoty w podpunktach d)–i) oraz kierunki monotoniczności każdej gałęzi. Miejsca podwójne w a) i c) są punktami styczności wykresu z osią OXOX, nie przecięcia ze zmianą znaku.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zweryfikowane skanem

Zadanie 10

3 podpunkty

zweryfikowane skanem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a) Dziedzina to R∖{−3,3}\mathbb R\setminus\{-3,3\}. Funkcja jest parzysta, ma miejsce zerowe 00, asymptoty pionowe x=±3x=\pm3 i poziomą y=2y=2. Ponieważ

f′(x)=−36x(x2−9)2,f'(x)=\frac{-36x}{(x^2-9)^2},

rośnie dla x<0x<0 i maleje dla x>0x>0, z rozdzieleniem w asymptotach. Środkowa gałąź ma maksimum f(0)=0f(0)=0, a obie zewnętrzne leżą nad asymptotą y=2y=2.

b)

f(x)=x2+x+1+1x−1,f(x)=x^2+x+1+\frac1{x-1},

więc dziedzina wyklucza 11, prosta x=1x=1 jest asymptotą pionową, a wykres zbliża się do paraboli y=x2+x+1y=x^2+x+1 dla ∣x∣→∞|x|\to\infty. Jedynym miejscem zerowym jest 00, zaś

f′(x)=x2(2x−3)(x−1)2.f'(x)=\frac{x^2(2x-3)}{(x-1)^2}.

Funkcja maleje w (−∞;1)(-\infty;1) i (1;32⟩(1;\frac32\rangle, a rośnie w ⟨32;∞)\langle\frac32;\infty). Punkt x=0x=0 jest stacjonarny bez ekstremum, a minimum prawej gałęzi wynosi f(32)=274f(\frac32)=\frac{27}{4}.

c)

f(x)=x+xx2−1.f(x)=x+\frac{x}{x^2-1}.

Dziedzina wyklucza ±1\pm1; są to asymptoty pionowe, natomiast y=xy=x jest asymptotą ukośną. Funkcja jest nieparzysta i ma miejsce zerowe 00. Pochodna

f′(x)=x2(x2−3)(x2−1)2f'(x)=\frac{x^2(x^2-3)}{(x^2-1)^2}

jest dodatnia dla ∣x∣>3|x|>\sqrt3 i ujemna dla ∣x∣<3|x|<\sqrt3 poza asymptotami. Funkcja ma maksimum f(−3)=−332f(-\sqrt3)=-\frac{3\sqrt3}{2} i minimum f(3)=332f(\sqrt3)=\frac{3\sqrt3}{2}; w x=0x=0 znak pochodnej się nie zmienia.

Odpowiedź

a) Wykres parzysty z asymptotami x=±3x=\pm3, y=2y=2 i maksimum środkowej gałęzi (0,0)(0,0).

b) Dwie gałęzie względem x=1x=1, z punktem stacjonarnym (0,0)(0,0), minimum (32,274)(\frac32,\frac{27}{4}) i asymptotą krzywoliniową y=x2+x+1y=x^2+x+1.

c) Wykres nieparzysty z asymptotami x=±1x=\pm1, y=xy=x, maksimum dla x=−3x=-\sqrt3, minimum dla x=3x=\sqrt3 i punktem stacjonarnym (0,0)(0,0).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zweryfikowane skanem

Zadanie 11

3 podpunkty

zweryfikowane skanem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

W każdym podpunkcie dziedziną jest ⟨0;∞)\langle0;\infty).

a)

f(x)=x(x−2),f(x)=\sqrt x(\sqrt x-2),

więc miejsca zerowe to 00 i 44. Dla x>0x>0:

f′(x)=1−1x.f'(x)=1-\frac1{\sqrt x}.

Funkcja maleje w (0;1⟩(0;1\rangle, rośnie w ⟨1;∞)\langle1;\infty) i ma minimum f(1)=−1f(1)=-1.

b) Miejsca zerowe to 00 i 44, a dla x>0x>0:

f′(x)=4−3x2x.f'(x)=\frac{4-3x}{2\sqrt x}.

Funkcja rośnie do x=43x=\frac43, a następnie maleje. Maksimum wynosi

f ⁣(43)=1639.f\!\left(\frac43\right)=\frac{16\sqrt3}{9}.

Dla x→∞x\to\infty funkcja dąży do −∞-\infty.

c) Miejsca zerowe to 00 i 22. Dla x>0x>0:

f′(x)=(5x−2)(x−2)2x.f'(x)=\frac{(5x-2)(x-2)}{2\sqrt x}.

Funkcja rośnie w (0;25⟩(0;\frac25\rangle, maleje w ⟨25;2⟩\langle\frac25;2\rangle i rośnie w ⟨2;∞)\langle2;\infty). Ma maksimum lokalne

f ⁣(25)=6410125f\!\left(\frac25\right)=\frac{64\sqrt{10}}{125}

oraz minimum f(2)=0f(2)=0. Także punkt końcowy (0,0)(0,0) jest minimum jednostronnym.

Odpowiedź

a) Wykres zaczyna się w (0,0)(0,0), maleje do minimum (1,−1)(1,-1), przecina ponownie oś w (4,0)(4,0) i dalej rośnie.

b) Wykres zaczyna się w (0,0)(0,0), rośnie do maksimum (43,1639)(\frac43,\frac{16\sqrt3}{9}), przecina oś w (4,0)(4,0) i dąży do −∞-\infty.

c) Wykres zaczyna się w (0,0)(0,0), ma maksimum lokalne dla x=25x=\frac25, minimum w (2,0)(2,0) i następnie rośnie do +∞+\infty.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zweryfikowane skanem