Przejdź do treści
Cała strona · Podręcznik · szkoła średnia

MATeMAtyka 3. Zakres podstawowy i rozszerzony — strona 286

rozdział 4. Rachunek rozniczkowy · temat „\*4.17. Szkicowanie wykresu funkcji” · 4 zadania z rozwiązaniem

Rozwiązania: opracowanie własne

Zadanie 1

3 podpunkty

zweryfikowane skanem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Wszystkie funkcje mają dziedzinę R\mathbb R.

a) Rozkładamy funkcję i jej pochodną:

f(x)=x(x−2)2,f′(x)=3x2−8x+4=(3x−2)(x−2).f(x)=x(x-2)^2, \qquad f'(x)=3x^2-8x+4=(3x-2)(x-2).

Miejsca zerowe funkcji to 00 i 22, przy czym 22 jest zerem podwójnym. Funkcja rośnie w (−∞;23⟩(-\infty;\frac23\rangle, maleje w ⟨23;2⟩\langle\frac23;2\rangle i rośnie w ⟨2;∞)\langle2;\infty). Ekstrema:

f(23)=3227— maksimum lokalne,f\left(\frac23\right)=\frac{32}{27} \quad\text{— maksimum lokalne}, f(2)=0— minimum lokalne.f(2)=0 \quad\text{— minimum lokalne}.

b) Mamy

f(x)=x2(6−x2),f′(x)=4x(3−x2).f(x)=x^2(6-x^2), \qquad f'(x)=4x(3-x^2).

Funkcja jest parzysta. Jej miejsca zerowe to −6-\sqrt6, 00, 6\sqrt6, a 00 jest zerem podwójnym. Funkcja rośnie w (−∞;−3⟩(-\infty;-\sqrt3\rangle i ⟨0;3⟩\langle0;\sqrt3\rangle, a maleje w ⟨−3;0⟩\langle-\sqrt3;0\rangle i ⟨3;∞)\langle\sqrt3;\infty). Osiąga maksima

f(−3)=f(3)=9f(-\sqrt3)=f(\sqrt3)=9

oraz minimum lokalne f(0)=0f(0)=0. Dla x→±∞x\to\pm\infty jej wartości dążą do −∞-\infty.

c) Wyłączamy x2x^2 przed nawias:

f(x)=x2(34x2−x−3).f(x)=x^2\left(\frac34x^2-x-3\right).

Miejsca zerowe są równe

x=0,x=2−2103,x=2+2103,x=0, \qquad x=\frac{2-2\sqrt{10}}3, \qquad x=\frac{2+2\sqrt{10}}3,

przy czym 00 jest zerem podwójnym. Pochodna ma postać

f′(x)=3x(x+1)(x−2).f'(x)=3x(x+1)(x-2).

Funkcja maleje w (−∞;−1⟩(-\infty;-1\rangle, rośnie w ⟨−1;0⟩\langle-1;0\rangle, maleje w ⟨0;2⟩\langle0;2\rangle i rośnie w ⟨2;∞)\langle2;\infty). Jej ekstrema to

f(−1)=−54— minimum lokalne,f(-1)=-\frac54 \quad\text{— minimum lokalne}, f(0)=0— maksimum lokalne,f(0)=0 \quad\text{— maksimum lokalne}, f(2)=−8— minimum lokalne.f(2)=-8 \quad\text{— minimum lokalne}.
Odpowiedź

Punkty charakterystyczne szkiców:

a) zera 00, 22; maksimum (23,3227)\left(\frac23,\frac{32}{27}\right) i minimum (2,0)(2,0);

b) zera −6-\sqrt6, 00, 6\sqrt6; maksima (−3,9)(-\sqrt3,9), (3,9)(\sqrt3,9) i minimum (0,0)(0,0);

c) zera 00, 2−2103\frac{2-2\sqrt{10}}3, 2+2103\frac{2+2\sqrt{10}}3; minima (−1,−54)(-1,-\frac54), (2,−8)(2,-8) i maksimum (0,0)(0,0).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zweryfikowane skanem

Ćwiczenie 2

3 podpunkty

zweryfikowane skanem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

W każdym podpunkcie mianownik jest dodatni dla wszystkich liczb rzeczywistych, zatem Df=RD_f=\mathbb R.

a) Funkcję można zapisać jako

f(x)=1−4x2+4.f(x)=1-\frac4{x^2+4}.

Ma ona jedno miejsce zerowe x=0x=0, asymptotę poziomą y=1y=1 i jest parzysta. Ponieważ

f′(x)=8x(x2+4)2,f'(x)=\frac{8x}{(x^2+4)^2},

funkcja maleje w (−∞;0⟩(-\infty;0\rangle, rośnie w ⟨0;∞)\langle0;\infty) i ma minimum f(0)=0f(0)=0. Do asymptoty y=1y=1 zbliża się od dołu.

b) Po uzupełnieniu kwadratu:

f(x)=9(x−1)2+3.f(x)=\frac9{(x-1)^2+3}.

Wykres nie przecina osi OXOX, przecina oś OYOY w (0,94)(0,\frac94) i ma asymptotę poziomą y=0y=0. Jest symetryczny względem prostej x=1x=1. Pochodna

f′(x)=−18(x−1)(x2−2x+4)2f'(x)=\frac{-18(x-1)}{(x^2-2x+4)^2}

jest dodatnia dla x<1x<1 i ujemna dla x>1x>1. Funkcja ma maksimum f(1)=3f(1)=3.

c) Funkcja jest nieparzysta, przecina obie osie w (0,0)(0,0) i ma asymptotę poziomą y=0y=0. Obliczamy

f′(x)=6(1−x2)(x2+1)2.f'(x)=\frac{6(1-x^2)}{(x^2+1)^2}.

Funkcja maleje w (−∞;−1⟩(-\infty;-1\rangle, rośnie w ⟨−1;1⟩\langle-1;1\rangle i maleje w ⟨1;∞)\langle1;\infty). Zatem

f(−1)=−3f(-1)=-3

jest minimum, a

f(1)=3f(1)=3

jest maksimum.

Odpowiedź

Szkice mają następujące cechy:

a) minimum (0,0)(0,0) i asymptotę poziomą y=1y=1;

b) maksimum (1,3)(1,3), punkt (0,94)(0,\frac94) i asymptotę poziomą y=0y=0;

c) minimum (−1,−3)(-1,-3), maksimum (1,3)(1,3), punkt (0,0)(0,0) i asymptotę poziomą y=0y=0.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zweryfikowane skanem

Zadanie 2

3 podpunkty

zweryfikowane skanem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

W każdym podpunkcie mianownik jest dodatni, więc dziedziną funkcji jest R\mathbb R.

a) Zapis

f(x)=4−15x2+4f(x)=4-\frac{15}{x^2+4}

pokazuje, że asymptotą poziomą jest y=4y=4, a wykres leży poniżej niej. Funkcja jest parzysta, nie ma miejsc zerowych i przecina oś OYOY w (0,14)(0,\frac14). Ponieważ

f′(x)=30x(x2+4)2,f'(x)=\frac{30x}{(x^2+4)^2},

funkcja maleje w (−∞;0⟩(-\infty;0\rangle, rośnie w ⟨0;∞)\langle0;\infty) i ma minimum f(0)=14f(0)=\frac14.

b) Mamy

f(x)=4(x+1)2+1.f(x)=\frac4{(x+1)^2+1}.

Wykres jest dodatni, symetryczny względem prostej x=−1x=-1, nie ma miejsc zerowych, przecina oś OYOY w (0,2)(0,2) i ma asymptotę poziomą y=0y=0. Pochodna

f′(x)=−8(x+1)(x2+2x+2)2f'(x)=\frac{-8(x+1)}{(x^2+2x+2)^2}

jest dodatnia dla x<−1x<-1 i ujemna dla x>−1x>-1. Maksimum wynosi f(−1)=4f(-1)=4.

c) Funkcja przecina oś OXOX w (1,0)(1,0), oś OYOY w (0,13)(0,\frac13) i ma asymptotę poziomą y=0y=0. Jej pochodna to

f′(x)=x2−2x−3(x2+3)2=(x+1)(x−3)(x2+3)2.f'(x)=\frac{x^2-2x-3}{(x^2+3)^2} =\frac{(x+1)(x-3)}{(x^2+3)^2}.

Funkcja rośnie w (−∞;−1⟩(-\infty;-1\rangle, maleje w ⟨−1;3⟩\langle-1;3\rangle i rośnie w ⟨3;∞)\langle3;\infty). Ma maksimum

f(−1)=12f(-1)=\frac12

oraz minimum

f(3)=−16.f(3)=-\frac16.

Dla x→−∞x\to-\infty zbliża się do 00 od góry, a dla x→∞x\to\infty — od dołu.

Odpowiedź

Punkty i asymptoty wyznaczające szkice:

a) minimum (0,14)(0,\frac14) i asymptota y=4y=4;

b) maksimum (−1,4)(-1,4), punkt (0,2)(0,2) i asymptota y=0y=0;

c) maksimum (−1,12)(-1,\frac12), minimum (3,−16)(3,-\frac16), punkty (0,13)(0,\frac13), (1,0)(1,0) i asymptota y=0y=0.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zweryfikowane skanem

Zadanie 3

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Korzystamy ze zmian znaku pochodnej odczytanych ze skanu strony 286.

  • Wykres ff kolejno maleje, rośnie, maleje i rośnie. Jego pochodna musi więc mieć trzy miejsca zerowe i znaki kolejno −-, ++, −-, ++. Tak zachowuje się wykres C.
  • Wykres gg maleje również po obu stronach stacjonarnego punktu przegięcia w pobliżu x=0x=0, następnie osiąga minimum i zaczyna rosnąć. Na wykresie A pochodna dotyka osi w 00 bez zmiany znaku, a później przecina ją, zmieniając znak z ujemnego na dodatni.
  • Wykres hh rośnie do pierwszego maksimum, maleje do minimum, rośnie do drugiego maksimum i potem maleje. Odpowiada temu układ znaków ++, −-, ++, −- widoczny na wykresie B.
Odpowiedź
f — C,g — A,h — B.\boxed{f\text{ — C},\qquad g\text{ — A},\qquad h\text{ — B}.}

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem