MATeMAtyka 2. Zakres podstawowy i rozszerzony — strona 95
rozdział 2. Wielomiany · temat „*2.12. Pierwiastki wielokrotne wielomianu” · 8 zadań z rozwiązaniem
Rozwiązania: opracowanie własne
Zadanie 1
8 podpunktów
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Każdy iloczyn jest równy zeru wtedy i tylko wtedy, gdy zeruje się co najmniej jeden czynnik. Po pełnym rozkładzie:
a) ; b) ; c) ; d) ; e) ; f) ; g) ; h) .
Z wykładników odczytujemy krotności.
a) — jednokrotne; b) — dwukrotny, — jednokrotny; c) — jednokrotny, — dwukrotny; d) — jednokrotny, — czterokrotny; e) — trzykrotny, — jednokrotny; f) — jednokrotne; g) — jednokrotny, — dwukrotne, — trzykrotny; h) — jednokrotne, — trzykrotny, — dwukrotny.
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 2
4 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wystarczy rozłożyć lewe strony i sprawdzić, że wszystkie czynniki liniowe występują w pierwszej potędze, a ewentualny czynnik kwadratowy ma dwa różne pierwiastki albo nie ma wspólnego z pozostałym czynnikiem:
a) ;
b) ;
c) — wyróżnik trójmianu wynosi 8, a nie jest jego pierwiastkiem;
d) — wyróżnik trójmianu wynosi 13, a nie jest jego pierwiastkiem.
W każdym przypadku wszystkie rzeczywiste pierwiastki są więc jednokrotne.
Żadne z czterech równań nie ma pierwiastka wielokrotnego.
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: brak w kluczu
Zadanie 3
9 podpunktów
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Wyłączamy wspólną potęgę i stosujemy wzory skróconego mnożenia:
a) ; b) ; c) ; d) ; e) ; f) ; g) ; h) ; i) .
W podpunktach e), h), i) pozostałe wskazane czynniki kwadratowe nie dają dodatkowych pierwiastków rzeczywistych.
a) — jednokrotne; b) — trzykrotny, — dwukrotny; c) — dwukrotne; d) — dwukrotne; e) — dwukrotny; f) — dwukrotny, — trzykrotny; g) — jednokrotne; h) — dwukrotny; i) — trzykrotny, — jednokrotne.
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 4
3 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Skoro jest pierwiastkiem dwukrotnym, dzielimy przez .
a) , więc pozostaje .
b) , więc pozostają .
c) , więc pozostaje .
a) ; b) lub ; c) .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 5
3 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Każda z liczb musi wystąpić jako zero odpowiedniego czynnika liniowego. Stopień zwiększamy przez zwiększanie krotności, nie wprowadzając nowych zer. Przykładowo:
a) ;
b) ;
c) .
Każdy niezerowy stały mnożnik dawałby również poprawny przykład.
Np. a) ; b) ; c) .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: brak w kluczu
Zadanie 6
3 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Czynnik zapewnia jedyny pierwiastek 3 o krotności 2. Pozostałe czynniki wybieramy dodatnie dla każdego , a stałą dobieramy tak, aby wyraz wolny wynosił 2:
a) ;
b) ;
c) .
W każdym przypadku podstawienie daje 2.
Np. a) ; b) ; c) .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: brak w kluczu
Zadanie 7
2 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
a) Czynnik daje już jeden czynnik zerujący się dla . Krotność będzie równa 2, gdy także zeruje się w : stąd . Drugi czynnik ma wtedy w pierwiastek jednokrotny.
b) , więc 4 jest już pierwiastkiem jednokrotnym. Musi zachodzić czyli i .
a) ; b) lub .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 8
2 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Pierwiastek dwukrotny musi spełniać jednocześnie i .
a) Dla pierwsza równość zachodzi dla każdego . Pochodna daje , więc . Kontrola drugiej pochodnej potwierdza, że krotność jest dokładnie 2.
b) Warunek daje . Wtedy jednak . Nie istnieje zatem wartość spełniająca oba warunki.
a) Tak, dla . b) Nie istnieje taka wartość .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem