Przejdź do treści
Cała strona · Podręcznik · szkoła średnia

MATeMAtyka 2. Zakres podstawowy i rozszerzony — strona 34

rozdział 1. Zastosowania funkcji kwadratowej · temat „*1.7. Równania i nierówności kwadratowe z parametrem” · 11 zadań z rozwiązaniem

Rozwiązania: opracowanie własne

Zadanie 10

2 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Suma odwrotności wynosi −bc-\frac bc; wymagamy też dwóch różnych pierwiastków i c≠0c\ne0.

a) −(a+2)=6-(a+2)=6, więc a=−8a=-8; wtedy Δ=32>0\Delta=32>0. b) Dla a≠3a\ne3 iloraz −−6(a−3)a−3=6-\frac{-6(a-3)}{a-3}=6 automatycznie. Pozostaje Δ=4(a−3)(9a−28)>0\Delta=4(a-3)(9a-28)>0.

Odpowiedź

a) a=−8a=-8; b) a∈(−∞,3)∪(289,∞)a\in(-\infty,3)\cup(\frac{28}{9},\infty).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 11

2 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Stosujemy x12+x22=S2−2P=16x_1^2+x_2^2=S^2-2P=16 i sprawdzamy Δ>0\Delta>0.

a) S=2a,P=3S=2a,P=3, więc 4a2−6=164a^2-6=16. Stąd a=±222a=\pm\frac{\sqrt{22}}2; oba wyniki dają dwa różne pierwiastki.

b) S=2a−4,P=a2+1S=2a-4,P=a^2+1. Równanie (2a−4)2−2(a2+1)=16(2a-4)^2-2(a^2+1)=16 daje a=4±17a=4\pm\sqrt{17}. Warunek Δ=−16a+12>0\Delta=-16a+12>0 pozostawia tylko 4−174-\sqrt{17}.

Odpowiedź

a) a=−222a=-\frac{\sqrt{22}}2 lub a=222a=\frac{\sqrt{22}}2; b) a=4−17a=4-\sqrt{17}.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 12

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Dla równania x2+ax+1=0x^2+ax+1=0 suma odwrotności kwadratów wynosi a2−2a^2-2. Zatem a2−2=7a^2-2=7, czyli a=±3a=\pm3. Dla obu wartości Δ=a2−4=5>0\Delta=a^2-4=5>0, więc pierwiastki są różne.

Odpowiedź

a=−3a=-3 lub a=3a=3.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 13

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Suma odwrotności wynosi

−bc=2a2+a+1=2(a+12)2+34.-\frac bc=\frac{2}{a^2+a+1} =\frac{2}{(a+\frac12)^2+\frac34}.

Mianownik jest najmniejszy dla a=−12a=-\frac12, więc wtedy iloraz jest największy. Wyraz wolny jest zawsze dodatni, a Δ=4+4(a2+a+1)>0\Delta=4+4(a^2+a+1)>0, zatem dwa różne pierwiastki istnieją.

Odpowiedź

Największa wartość jest osiągana dla a=−12a=-\frac12.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 14

2 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a) Pierwiastek x=0x=0 występuje zawsze. Aby był jedynym rozwiązaniem, trójmian w drugim czynniku nie może mieć rzeczywistych zer różnych od zera. Jego wyróżnik to 4(m−2)(m−3)4(m-2)(m-3). Dla 2<m<32<m<3 jest ujemny, a dla m=2m=2 trójmian ma tylko pierwiastek 00. Wartość m=3m=3 daje dodatkowy pierwiastek 11.

b) Zawsze mamy x=−3x=-3. Wyróżnik trójmianu to −3(m−3)(m+1)-3(m-3)(m+1). Jest ujemny dla m<−1m<-1 lub m>3m>3; przy m=3m=3 trójmian ma podwójny pierwiastek −3-3. Pozostałe wartości dają inne zera.

Odpowiedź

a) m∈[2,3)m\in[2,3); b) m∈(−∞,−1)∪[3,∞)m\in(-\infty,-1)\cup[3,\infty).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 15

2 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a) Oznaczmy t=m−1t=m-1. Dla t≠0t\ne0 wyróżnik wynosi 4(1−t2)4(1-t^2). Gdy m=1m=1, równanie jest liniowe i ma jedno rozwiązanie. Stąd liczba rozwiązań:

  • 0 dla m<0m<0 lub m>2m>2;
  • 1 dla m∈{0,1,2}m\in\{0,1,2\};
  • 2 dla m∈(0,1)∪(1,2)m\in(0,1)\cup(1,2).

b) Współczynnik przy x2x^2 to m(m+2)m(m+2). Dla m=0m=0 równanie jest sprzeczne, a dla m=−2m=-2 liniowe z jednym rozwiązaniem. Dla pozostałych mm mamy Δ=−8m(m+3)\Delta=-8m(m+3). Zatem:

  • 0 dla m<−3m<-3, m=0m=0 lub m>0m>0;
  • 1 dla m=−3m=-3 lub m=−2m=-2;
  • 2 dla m∈(−3,−2)∪(−2,0)m\in(-3,-2)\cup(-2,0).
Odpowiedź

a) f(m)=0f(m)=0 dla m∈(−∞,0)∪(2,∞)m\in(-\infty,0)\cup(2,\infty), f(m)=1f(m)=1 dla m∈{0,1,2}m\in\{0,1,2\}, f(m)=2f(m)=2 dla m∈(0,1)∪(1,2)m\in(0,1)\cup(1,2).

b) f(m)=0f(m)=0 dla m∈(−∞,−3)∪[0,∞)m\in(-\infty,-3)\cup[0,\infty), f(m)=1f(m)=1 dla m∈{−3,−2}m\in\{-3,-2\}, f(m)=2f(m)=2 dla m∈(−3,−2)∪(−2,0)m\in(-3,-2)\cup(-2,0).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 16

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Dwa różne pierwiastki istnieją, gdy

Δ=4−4(m2+4m+1)=−4m(m+4)>0,\Delta=4-4(m^2+4m+1)=-4m(m+4)>0,

czyli dla −4<m<0-4<m<0. Z wzorów Viète’a f(m)=x1x2=m2+4m+1=(m+2)2−3f(m)=x_1x_2=m^2+4m+1=(m+2)^2-3. Na tej dziedzinie najmniejszą wartość −3-3 funkcja przyjmuje dla m=−2m=-2. Równanie ma wtedy postać x2−2x−3=0=(x+1)(x−3)x^2-2x-3=0=(x+1)(x-3).

Odpowiedź

Df=(−4,0)D_f=(-4,0). Najmniejszy iloczyn występuje dla m=−2m=-2, a pierwiastki to x1=−1x_1=-1, x2=3x_2=3.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 17

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Parametr musi spełniać m≠0m\ne0. Suma pierwiastków wynosi

f(m)=−m+11/m=−m(m+1)=−(m+12)2+14.f(m)=-\frac{m+1}{1/m}=-m(m+1) =-(m+\tfrac12)^2+\tfrac14.

Największa jest dla m=−12m=-\frac12. Wyróżnik (m+1)2−116(m+1)^2-\frac1{16} jest wtedy dodatni. Po podstawieniu parametru i rozwiązaniu równania otrzymujemy pierwiastki poniżej.

Odpowiedź

Największa suma występuje dla m=−12m=-\frac12. Pierwiastki: x1=2−316x_1=\frac{2-\sqrt3}{16}, x2=2+316x_2=\frac{2+\sqrt3}{16}.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 18

4 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Podstawiamy t=x2≥0t=x^2\ge0. Cztery różne pierwiastki xx otrzymamy dokładnie wtedy, gdy równanie w tt ma dwa różne dodatnie pierwiastki, czyli Δt>0\Delta_t>0, ich suma jest dodatnia i iloczyn dodatni.

a) S=−m,P=1,Δt=m2−4S=-m,P=1,\Delta_t=m^2-4, co daje m<−2m<-2. b) S=1,P=m,Δt=1−4mS=1,P=m,\Delta_t=1-4m, co daje 0<m<140<m<\frac14. c) S=−m,P=−m−6S=-m,P=-m-6; warunki dają m<−6m<-6. d) S=2−m,P=4−m,Δt=m2−12S=2-m,P=4-m,\Delta_t=m^2-12; warunki dają m<−23m<-2\sqrt3.

Odpowiedź

a) m<−2m<-2; b) m∈(0,14)m\in(0,\frac14); c) m<−6m<-6; d) m<−23m<-2\sqrt3.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 19

3 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a–b) Podstawiamy t=x2≥0t=x^2\ge0 i zliczamy dodatnie pierwiastki tt (każdy daje dwa xx) oraz ewentualny pierwiastek t=0t=0 (daje jedno xx). Analiza znaków równań t2+mt+4=0t^2+mt+4=0 oraz t2+t+m=0t^2+t+m=0 daje funkcje liczby rozwiązań zapisane poniżej.

c) x2+2x−8=(x+1)2−9x^2+2x-8=(x+1)^2-9. Dla m<0m<0 wartość bezwzględna nie może być równa mm. Dla m=0m=0 są dwa zera. Dla 0<m<90<m<9 oba równania (x+1)2=9±m(x+1)^2=9\pm m dają po dwa rozwiązania; dla m=9m=9 drugie daje jedno, a dla m>9m>9 tylko pierwsze daje dwa.

Odpowiedź

a) 0 rozwiązań dla m>−4m>-4, 2 dla m=−4m=-4, 4 dla m<−4m<-4.

b) 0 dla m>0m>0, 1 dla m=0m=0, 2 dla m<0m<0.

c) 0 dla m<0m<0; 2 dla m=0m=0 lub m>9m>9; 3 dla m=9m=9; 4 dla 0<m<90<m<9.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 20

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Najpierw Δ=(m−6)(m+2)>0\Delta=(m-6)(m+2)>0, więc kandydatami są m<−2m<-2 lub m>6m>6 (przy m=−3m=-3 równanie jest liniowe, więc odpada).

Gdy m<−3m<-3, pierwiastki mają różne znaki i ∣x1∣+∣x2∣=∣x1−x2∣=Δ∣m+3∣|x_1|+|x_2|=|x_1-x_2|=\frac{\sqrt\Delta}{|m+3|}. Warunek Δ≤(m+3)2\Delta\le(m+3)^2 prowadzi do m≥−2110m\ge-\frac{21}{10}, sprzecznie z m<−3m<-3.

Gdy −3<m<−2-3<m<-2, pierwiastki mają ten sam znak i ∣x1∣+∣x2∣=∣x1+x2∣=∣m∣∣m+3∣>1|x_1|+|x_2|=|x_1+x_2|=\frac{|m|}{|m+3|}>1. Dla m>6m>6 ten sam iloraz wynosi mm+3<1\frac m{m+3}<1, więc wszystkie takie parametry spełniają warunek.

Odpowiedź

m>6m>6.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem