Przejdź do treści
Cała strona · Podręcznik · szkoła średnia

NOWA MATeMAtyka 2. Zakres podstawowy i rozszerzony — strona 96

rozdział 2. Wielomiany · temat „R 2.13. Wykres wielomianu” · 1 zadanie z rozwiązaniem

Rozwiązania: opracowanie własne

Ćwiczenie 1

6 podpunktów

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

W pierwiastku nieparzystej krotności wykres przecina oś OXOX, a w pierwiastku parzystej krotności dotyka jej i zawraca. Kierunki ramion odczytujemy ze stopnia wielomianu i znaku współczynnika wiodącego.

a) Pierwiastki −2-2, 11 i 33 są jednokrotne. Współczynnik wiodący jest dodatni, więc

lim⁡x→−∞w(x)=−∞,lim⁡x→∞w(x)=∞.\lim_{x\to-\infty}w(x)=-\infty, \qquad \lim_{x\to\infty}w(x)=\infty.

Wykres przecina oś w każdym z trzech miejsc zerowych. Ponadto

w(x)<0 dla x∈(−∞;−2)∪(1;3),w(x)<0\text{ dla }x\in(-\infty;-2)\cup(1;3), w(x)>0 dla x∈(−2;1)∪(3;∞).w(x)>0\text{ dla }x\in(-2;1)\cup(3;\infty).

b) Liczba −3-3 jest pierwiastkiem dwukrotnym, a 00 — jednokrotnym. Wielomian ma dodatni współczynnik wiodący i stopień 33. Wykres dotyka osi od dołu dla x=−3x=-3, przecina ją dla x=0x=0 i spełnia

w(x)<0 dla x∈(−∞;−3)∪(−3;0),w(x)>0 dla x∈(0;∞).w(x)<0\text{ dla }x\in(-\infty;-3)\cup(-3;0), \qquad w(x)>0\text{ dla }x\in(0;\infty).

c) Pierwiastek 00 jest dwukrotny, a 11 — jednokrotny. Oba ramiona zachowują się jak dla wielomianu trzeciego stopnia o dodatnim współczynniku wiodącym. Wykres dotyka osi od dołu w 00, a przecina ją w 11:

w(x)<0 dla x∈(−∞;0)∪(0;1),w(x)>0 dla x∈(1;∞).w(x)<0\text{ dla }x\in(-\infty;0)\cup(0;1), \qquad w(x)>0\text{ dla }x\in(1;\infty).

d) Najpierw zapisujemy

w(x)=−x(x+1)2.w(x)=-x(x+1)^2.

Pierwiastek −1-1 jest dwukrotny, a 00 — jednokrotny. Współczynnik wiodący jest ujemny, więc lewe ramię biegnie ku górze, a prawe ku dołowi. Wykres dotyka osi od góry w −1-1 i przecina ją w 00:

w(x)>0 dla x∈(−∞;−1)∪(−1;0),w(x)<0 dla x∈(0;∞).w(x)>0\text{ dla }x\in(-\infty;-1)\cup(-1;0), \qquad w(x)<0\text{ dla }x\in(0;\infty).

e) Rozkładamy trójmian:

w(x)=(1−x)(x−1)(x+5)=−(x−1)2(x+5).w(x)=(1-x)(x-1)(x+5)=-(x-1)^2(x+5).

Pierwiastek −5-5 jest jednokrotny, a 11 — dwukrotny. Wykres przecina oś w −5-5, dotyka jej od dołu w 11, a jego znak opisują przedziały

w(x)>0 dla x∈(−∞;−5),w(x)>0\text{ dla }x\in(-\infty;-5), w(x)<0 dla x∈(−5;1)∪(1;∞).w(x)<0\text{ dla }x\in(-5;1)\cup(1;\infty).

f) Mamy

w(x)=(2−x)(x+3)2=−(x−2)(x+3)2.w(x)=(2-x)(x+3)^2=-(x-2)(x+3)^2.

Pierwiastek −3-3 jest dwukrotny, a 22 — jednokrotny. Wykres dotyka osi od góry w −3-3, przecina ją w 22, zaś

w(x)>0 dla x∈(−∞;−3)∪(−3;2),w(x)<0 dla x∈(2;∞).w(x)>0\text{ dla }x\in(-\infty;-3)\cup(-3;2), \qquad w(x)<0\text{ dla }x\in(2;\infty).
Odpowiedź

a) Miejsca zerowe: −2-2, 11, 33 — wszystkie jednokrotne; lewe ramię w dół, prawe w górę.
b) −3-3 — dwukrotne, 00 — jednokrotne; dotknięcie osi w −3-3 od dołu, przecięcie w 00; lewe ramię w dół, prawe w górę.
c) 00 — dwukrotne, 11 — jednokrotne; dotknięcie osi w 00 od dołu, przecięcie w 11; lewe ramię w dół, prawe w górę.
d) −1-1 — dwukrotne, 00 — jednokrotne; dotknięcie osi w −1-1 od góry, przecięcie w 00; lewe ramię w górę, prawe w dół.
e) −5-5 — jednokrotne, 11 — dwukrotne; przecięcie osi w −5-5, dotknięcie w 11 od dołu; lewe ramię w górę, prawe w dół.
f) −3-3 — dwukrotne, 22 — jednokrotne; dotknięcie osi w −3-3 od góry, przecięcie w 22; lewe ramię w górę, prawe w dół.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem