Przejdź do treści
Cała strona · Podręcznik · szkoła średnia

NOWA MATeMAtyka 2. Zakres podstawowy i rozszerzony — strona 328

rozdział 6. Funkcja wykladnicza i logarytmiczna · temat „Powtórzenie” · 10 zadań z rozwiązaniem

Rozwiązania: opracowanie własne

Zadanie 9

2 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Z definicji a=log⁡23a=\log_2 3 oraz 2b=log⁡252b=\log_2 5.

a)

log⁡31024=log⁡21024log⁡23=10a,\log_3 1024=\frac{\log_2 1024}{\log_2 3}=\frac{10}{a}, log⁡51024=log⁡21024log⁡25=5b.\log_5 1024=\frac{\log_2 1024}{\log_2 5}=\frac5b.

Suma wynosi 10a+5b\frac{10}{a}+\frac5b.

b) Pierwszy iloczyn upraszczamy następująco:

log⁡4121⋅log⁡1127=2log⁡411⋅3log⁡113=6log⁡43=3a.\log_4 121\cdot\log_{11}27 =2\log_4 11\cdot3\log_{11}3 =6\log_4 3=3a.

Ponadto

log⁡80,04=log⁡85−2=−23log⁡25=−43b.\log_8 0{,}04=\log_8 5^{-2} =-\frac23\log_2 5=-\frac43b.

Zatem całe wyrażenie jest równe 3a+43b3a+\frac43b.

Odpowiedź

a) 10a+5b\frac{10}{a}+\frac5b;
b) 3a+43b3a+\frac43b.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 10

2 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a) Ponieważ 33=3323\sqrt3=3^{\frac32},

log⁡3327=332=2,\log_{3\sqrt3}27=\frac{3}{\frac32}=2,

więc 3log⁡3327=32=93^{\log_{3\sqrt3}27}=3^2=9.

b) Mamy 42=2524\sqrt2=2^{\frac52} i 32=2532=2^5, zatem

log⁡4232=2.\log_{4\sqrt2}32=2.

Stąd

(43)2=243=223.(\sqrt[3]{4})^2=2^{\frac43}=2\sqrt[3]2.

c) Korzystamy z tożsamości ulog⁡av=vlog⁡auu^{\log_a v}=v^{\log_a u} dla liczb dodatnich:

5log⁡37=7log⁡35.5^{\log_3 7}=7^{\log_3 5}.

Różnica jest więc równa 00.

Odpowiedź

a) 99;
b) 2232\sqrt[3]2;
c) 00.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 11

3 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a)

log⁡4x=100=1,\log_4x=10^0=1,

zatem x=4x=4.

b)

log⁡4x=51=5,\log_4x=5^1=5,

więc x=45=1024x=4^5=1024.

c)

log⁡4x=412=2,\log_4x=4^{\frac12}=2,

stąd x=42=16x=4^2=16.

Odpowiedź

a) x=4x=4;
b) x=1024x=1024;
c) x=16x=16.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 12

3 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a)

g(x)=(12)x−1−1.g(x)=\left(\frac12\right)^{x-1}-1.

Wykres ff przesuwamy o 11 w prawo i o 11 w dół. Funkcja jest malejąca, ma asymptotę y=−1y=-1, przechodzi przez (1,0)(1,0) i ma zbiór wartości (−1;∞)(-1;\infty).

b)

g(x)=−(12)x+2.g(x)=-\left(\frac12\right)^{x+2}.

Najpierw przesuwamy wykres ff o 22 w lewo, a następnie odbijamy względem osi OXOX. Wykres przechodzi przez (−2,−1)(-2,-1), ma asymptotę y=0y=0 i zbiór wartości (−∞;0)(-\infty;0).

c)

g(x)=−(12)−x=−2x.g(x)=-\left(\frac12\right)^{-x}=-2^x.

Odbijamy wykres ff względem osi OYOY, a potem względem osi OXOX. Wykres przechodzi przez (0,−1)(0,-1), ma asymptotę y=0y=0 i zbiór wartości (−∞;0)(-\infty;0).

Odpowiedź

a) g(x)=(12)x−1−1g(x)=\left(\frac12\right)^{x-1}-1, Wg=(−1;∞)W_g=(-1;\infty);
b) g(x)=−(12)x+2g(x)=-\left(\frac12\right)^{x+2}, Wg=(−∞;0)W_g=(-\infty;0);
c) g(x)=−2xg(x)=-2^x, Wg=(−∞;0)W_g=(-\infty;0).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 13

3 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a)

4⋅22x−4⩾0  ⟺  22x⩾1  ⟺  x⩾0.4\cdot2^{2x}-4\geqslant0 \iff2^{2x}\geqslant1 \iff x\geqslant0.

Wykres jest rosnący, ma asymptotę y=−4y=-4 i przecina oś OXOX w punkcie (0,0)(0,0).

b) Upraszczamy wzór:

f(x)=2x−3−2.f(x)=2^{x-3}-2.

Zatem

2x−3−2⩾0  ⟺  2x−3⩾2  ⟺  x⩾4.2^{x-3}-2\geqslant0 \iff2^{x-3}\geqslant2 \iff x\geqslant4.

Asymptotą wykresu jest y=−2y=-2, a miejscem zerowym x=4x=4.

c)

f(x)=3x+1−3.f(x)=3^{x+1}-3.

Stąd

3x+1−3⩾0  ⟺  3x+1⩾3  ⟺  x⩾0.3^{x+1}-3\geqslant0 \iff3^{x+1}\geqslant3 \iff x\geqslant0.

Wykres ma asymptotę y=−3y=-3 i miejsce zerowe x=0x=0.

Odpowiedź

a) f(x)⩾0f(x)\geqslant0 dla x∈[0;∞)x\in[0;\infty);
b) f(x)⩾0f(x)\geqslant0 dla x∈[4;∞)x\in[4;\infty);
c) f(x)⩾0f(x)\geqslant0 dla x∈[0;∞)x\in[0;\infty).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 14

6 podpunktów

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Warunek dodatniości argumentu wyznacza dziedzinę, a jego miejsce zerowe wyznacza asymptotę pionową.

a) x−3>0x-3>0, więc Df=(3;∞)D_f=(3;\infty), a asymptotą jest x=3x=3. Wykres log⁡6x\log_6x przesuwamy o 33 w prawo i o 11 w dół.

b) x+4>0x+4>0, więc Df=(−4;∞)D_f=(-4;\infty), a asymptotą jest x=−4x=-4. Wykres jest malejący i przesunięty o 44 w lewo oraz o 11 w dół.

c) x−2>0x-2>0, więc Df=(2;∞)D_f=(2;\infty), a asymptotą jest x=2x=2. Wykres log⁡4(x−2)\log_4(x-2) odbijamy względem osi OXOX.

d) x+3>0x+3>0, więc Df=(−3;∞)D_f=(-3;\infty), a asymptotą jest x=−3x=-3. Znak minus odbija wykres względem osi OXOX.

e) −x>0-x>0, więc Df=(−∞;0)D_f=(-\infty;0), a asymptotą jest x=0x=0. Wykres log⁡5x\log_5x odbijamy względem osi OYOY i przesuwamy o 11 w dół.

f) −x>0-x>0, więc Df=(−∞;0)D_f=(-\infty;0), a asymptotą jest x=0x=0. Po odbiciu wykresu log⁡13x\log_{\frac13}x względem osi OYOY przesuwamy go o 11 w górę.

Odpowiedź

a) Df=(3;∞)D_f=(3;\infty), asymptota x=3x=3;
b) Df=(−4;∞)D_f=(-4;\infty), asymptota x=−4x=-4;
c) Df=(2;∞)D_f=(2;\infty), asymptota x=2x=2;
d) Df=(−3;∞)D_f=(-3;\infty), asymptota x=−3x=-3;
e) Df=(−∞;0)D_f=(-\infty;0), asymptota x=0x=0;
f) Df=(−∞;0)D_f=(-\infty;0), asymptota x=0x=0.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 15

3 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Korzystamy z zależności ∣u∣u=1\frac{|u|}{u}=1 dla u>0u>0 oraz ∣u∣u=−1\frac{|u|}{u}=-1 dla u<0u<0.

a) Musi zachodzić x>0x>0 i log⁡x≠0\log x\ne0, zatem

Df=(0;1)∪(1;∞).D_f=(0;1)\cup(1;\infty).

Ponieważ log⁡x<0\log x<0 dla 0<x<10<x<1 i log⁡x>0\log x>0 dla x>1x>1,

f(x)={−1,0<x<1,1,x>1.f(x)=\begin{cases} -1,&0<x<1,\\ 1,&x>1. \end{cases}

b) Dziedzina jest taka sama: Df=(0;1)∪(1;∞)D_f=(0;1)\cup(1;\infty). Logarytm o podstawie 0,50{,}5 jest dodatni dla 0<x<10<x<1 i ujemny dla x>1x>1, więc

f(x)={1,0<x<1,−1,x>1.f(x)=\begin{cases} 1,&0<x<1,\\ -1,&x>1. \end{cases}

c) Warunki to ∣x∣>0|x|>0 i log⁡∣x∣≠0\log|x|\ne0, czyli

Df=R∖{−1,0,1}.D_f=\mathbb R\setminus\{-1,0,1\}.

Dla ∣x∣>1|x|>1 logarytm jest dodatni, a dla 0<∣x∣<10<|x|<1 ujemny. Zatem

f(x)={1,x∈(−∞;−1)∪(1;∞),−1,x∈(−1;0)∪(0;1).f(x)=\begin{cases} 1,&x\in(-\infty;-1)\cup(1;\infty),\\ -1,&x\in(-1;0)\cup(0;1). \end{cases}

Wykresy składają się z odpowiednich poziomych półprostych lub odcinków bez punktów wykluczonych z dziedziny.

Odpowiedź

a) Df=(0;1)∪(1;∞)D_f=(0;1)\cup(1;\infty), wartości: −1-1 na (0;1)(0;1) i 11 na (1;∞)(1;\infty);
b) Df=(0;1)∪(1;∞)D_f=(0;1)\cup(1;\infty), wartości: 11 na (0;1)(0;1) i −1-1 na (1;∞)(1;\infty);
c) Df=R∖{−1,0,1}D_f=\mathbb R\setminus\{-1,0,1\}, wartości: 11 dla ∣x∣>1|x|>1 i −1-1 dla 0<∣x∣<10<|x|<1.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 16

6 podpunktów

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a) Warunek 1−x3>01-x^3>0 daje Df=(−∞;1)D_f=(-\infty;1). Miejsce zerowe spełnia

1−x3=1,1-x^3=1,

zatem x=0x=0.

b) Z nierówności x2−1>0x^2-1>0 otrzymujemy Df=(−∞;−1)∪(1;∞)D_f=(-\infty;-1)\cup(1;\infty). Dla miejsca zerowego

x2−1=1  ⟺  x2=2,x^2-1=1\iff x^2=2,

więc x=±2x=\pm\sqrt2.

c) Argument ma być dodatni, stąd Df=R∖{−32}D_f=\mathbb R\setminus\{-\frac32\}. Równanie

∣2x+3∣=1|2x+3|=1

daje miejsca zerowe x=−2x=-2 i x=−1x=-1.

d) Trójmian x2+x+1x^2+x+1 jest dodatni dla każdego xx, bo jego wyróżnik wynosi −3-3. Zatem Df=RD_f=\mathbb R. Miejsca zerowe spełniają

x2+x+1=1  ⟺  x(x+1)=0,x^2+x+1=1\iff x(x+1)=0,

czyli x=−1,0x=-1,0.

e)

x2−5x+4>0  ⟺  (x−1)(x−4)>0,x^2-5x+4>0\iff(x-1)(x-4)>0,

więc Df=(−∞;1)∪(4;∞)D_f=(-\infty;1)\cup(4;\infty). Miejsca zerowe wyznacza równanie

x2−5x+4=1,x^2-5x+4=1, x2−5x+3=0,x^2-5x+3=0,

stąd x=5−132x=\frac{5-\sqrt{13}}2 lub x=5+132x=\frac{5+\sqrt{13}}2.

f) Warunek ∣x2−1∣>0|x^2-1|>0 daje Df=R∖{−1,1}D_f=\mathbb R\setminus\{-1,1\}. Dla miejsca zerowego

log⁡∣x2−1∣=1  ⟺  ∣x2−1∣=10.\log|x^2-1|=1\iff|x^2-1|=10.

Równanie x2−1=10x^2-1=10 daje x=±11x=\pm\sqrt{11}, a przypadek x2−1=−10x^2-1=-10 nie ma rozwiązań rzeczywistych.

Odpowiedź

a) Df=(−∞;1)D_f=(-\infty;1), miejsce zerowe: x=0x=0;
b) Df=(−∞;−1)∪(1;∞)D_f=(-\infty;-1)\cup(1;\infty), miejsca zerowe: x=±2x=\pm\sqrt2;
c) Df=R∖{−32}D_f=\mathbb R\setminus\{-\frac32\}, miejsca zerowe: x=−2,−1x=-2,-1;
d) Df=RD_f=\mathbb R, miejsca zerowe: x=−1,0x=-1,0;
e) Df=(−∞;1)∪(4;∞)D_f=(-\infty;1)\cup(4;\infty), miejsca zerowe: x=5±132x=\frac{5\pm\sqrt{13}}2;
f) Df=R∖{−1,1}D_f=\mathbb R\setminus\{-1,1\}, miejsca zerowe: x=±11x=\pm\sqrt{11}.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 17

2 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Punkty przecięcia wykresów i ich wzajemne położenie można wyznaczyć rachunkowo, co kontroluje odczyt ze szkicu.

a) Wspólna dziedzina to x>0x>0. Ponieważ log⁡0,5x=−log⁡2x\log_{0{,}5}x=-\log_2x,

log⁡2(x+1)⩾1−log⁡2x,\log_2(x+1)\geqslant1-\log_2x, log⁡2(x(x+1))⩾1.\log_2\bigl(x(x+1)\bigr)\geqslant1.

Stąd x2+x⩾2x^2+x\geqslant2, czyli (x−1)(x+2)⩾0(x-1)(x+2)\geqslant0. Po przecięciu z dziedziną otrzymujemy x∈[1;∞)x\in[1;\infty). Na szkicu wykres ff leży od punktu przecięcia o odciętej 11 nad wykresem gg.

b) Wspólna dziedzina to x>3x>3. Mamy

2−log⁡3(x+3)⩾−1+log⁡3(x−3),2-\log_3(x+3)\geqslant-1+\log_3(x-3), 3⩾log⁡3(x2−9).3\geqslant\log_3(x^2-9).

Ponieważ podstawa 33 jest większa od 11,

x2−9⩽27  ⟺  x2⩽36.x^2-9\leqslant27\iff x^2\leqslant36.

Po uwzględnieniu dziedziny dostajemy x∈(3;6]x\in(3;6]; na szkicu jest to odcinek od asymptoty x=3x=3 do punktu przecięcia o odciętej 66.

Odpowiedź

a) x∈[1;∞)x\in[1;\infty);
b) x∈(3;6]x\in(3;6].

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 18

2 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a) Dziedzina: −1<x<3-1<x<3. Warunek f(x)=0f(x)=0 daje

log⁡33−xx+1=0,\log_3\frac{3-x}{x+1}=0, 3−xx+1=1.\frac{3-x}{x+1}=1.

Stąd 3−x=x+13-x=x+1, czyli x=1x=1.

b) Dziedzina: 6<x<106<x<10. Łączymy logarytmy:

log⁡14((x−6)(10−x))=−1.\log_{\frac14}\bigl((x-6)(10-x)\bigr)=-1.

Zatem

(x−6)(10−x)=(14)−1=4.(x-6)(10-x)=\left(\frac14\right)^{-1}=4.

Po podstawieniu u=x−8u=x-8 lewa strona ma postać 4−u24-u^2. Równość 4−u2=44-u^2=4 daje u=0u=0, czyli x=8x=8.

Odpowiedź

a) x=1x=1;
b) x=8x=8.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem