Przejdź do treści
Cała strona · Podręcznik · szkoła średnia

NOWA MATeMAtyka 2. Zakres podstawowy i rozszerzony — strona 315

rozdział 6. Funkcja wykladnicza i logarytmiczna · temat „6.8. Przekształcenia wykresu funkcji logarytmicznej” · 2 zadania z rozwiązaniem

Rozwiązania: opracowanie własne

Ćwiczenie 4

3 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

W każdym podpunkcie argument logarytmu musi być dodatni. Wykres otrzymujemy przez poziome przesunięcie wykresu odpowiedniej funkcji y=log⁡axy=\log_a x.

a) Warunek x−3>0x-3>0 daje Df=(3;∞)D_f=(3;\infty). Jest to wykres y=log⁡12xy=\log_{\frac12}x przesunięty o wektor [3,0][3,0]. Jego asymptotą pionową jest prosta x=3x=3. Do szkicu wystarczą punkty

(72,1),(4,0),(5,−1).\left(\frac72,1\right),\qquad (4,0),\qquad (5,-1).

b) Z warunku x+4>0x+4>0 otrzymujemy Df=(−4;∞)D_f=(-4;\infty). Przesuwamy wykres y=log⁡12xy=\log_{\frac12}x o wektor [−4,0][-4,0], więc asymptota ma równanie x=−4x=-4. Punkty kontrolne to

(−72,1),(−3,0),(−2,−1).\left(-\frac72,1\right),\qquad (-3,0),\qquad (-2,-1).

c) Warunek x−2>0x-2>0 daje Df=(2;∞)D_f=(2;\infty). Wykres y=log⁡13xy=\log_{\frac13}x przesuwamy o wektor [2,0][2,0]; jego asymptotą jest x=2x=2. Można zaznaczyć punkty

(73,1),(3,0),(5,−1).\left(\frac73,1\right),\qquad (3,0),\qquad (5,-1).

Wszystkie trzy wykresy są malejące.

Odpowiedź

a) Df=(3;∞)D_f=(3;\infty), asymptota: x=3x=3;
b) Df=(−4;∞)D_f=(-4;\infty), asymptota: x=−4x=-4;
c) Df=(2;∞)D_f=(2;\infty), asymptota: x=2x=2.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Ćwiczenie 5

6 podpunktów

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

W wyrażeniu log⁡a(x−p)+q\log_a(x-p)+q warunek x−p>0x-p>0 daje dziedzinę (p;∞)(p;\infty) i asymptotę x=px=p. Wykres y=log⁡axy=\log_a x przesuwamy o wektor [p,q][p,q].

a) Przesunięcie ma wektor [2,1][2,1]. Zatem

Df=(2;∞),x=2.D_f=(2;\infty),\qquad x=2.

Wykres przechodzi przez punkt (3,1)(3,1).

b) Przesunięcie ma wektor [1,−2][1,-2]. Zatem

Df=(1;∞),x=1.D_f=(1;\infty),\qquad x=1.

Wykres przechodzi przez punkt (2,−2)(2,-2).

c) Zapisujemy x+2=x−(−2)x+2=x-(-2), więc wektor przesunięcia to [−2,−1][-2,-1]:

Df=(−2;∞),x=−2.D_f=(-2;\infty),\qquad x=-2.

Punktem wykresu jest (−1,−1)(-1,-1).

d) Wektor przesunięcia wynosi [−3,2][-3,2]:

Df=(−3;∞),x=−3.D_f=(-3;\infty),\qquad x=-3.

Wykres przechodzi przez (−2,2)(-2,2).

e) Wektor przesunięcia to [1,−3][1,-3]:

Df=(1;∞),x=1.D_f=(1;\infty),\qquad x=1.

Punktem wykresu jest (2,−3)(2,-3).

f) Wektor przesunięcia wynosi [−2,−2][-2,-2]:

Df=(−2;∞),x=−2.D_f=(-2;\infty),\qquad x=-2.

Wykres przechodzi przez (−1,−2)(-1,-2).

Wykresy w a), c), e) są rosnące, a w b), d), f) — malejące.

Odpowiedź

a) Df=(2;∞)D_f=(2;\infty), asymptota: x=2x=2;
b) Df=(1;∞)D_f=(1;\infty), asymptota: x=1x=1;
c) Df=(−2;∞)D_f=(-2;\infty), asymptota: x=−2x=-2;
d) Df=(−3;∞)D_f=(-3;\infty), asymptota: x=−3x=-3;
e) Df=(1;∞)D_f=(1;\infty), asymptota: x=1x=1;
f) Df=(−2;∞)D_f=(-2;\infty), asymptota: x=−2x=-2.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem