Przejdź do treści
Cała strona · Podręcznik · szkoła średnia

NOWA MATeMAtyka 2. Zakres podstawowy i rozszerzony — strona 150

rozdział 3. Funkcje wymierne · temat „3.9. Dziedzina funkcji. Funkcje wymierne” · 5 zadań z rozwiązaniem

Rozwiązania: opracowanie własne

Zadanie 4

3 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

W mianowniku umieszczamy iloczyn czynników liniowych, których zera mają być wyłączone z dziedziny. Stały licznik dobieramy tak, aby f(0)=6f(0)=6.

a) Dla mianownika x−3x-3 jego wartość w zerze wynosi −3-3. Wybieramy licznik −18-18, ponieważ

−180−3=6.\frac{-18}{0-3}=6.

Funkcja f(x)=−18x−3f(x)=\frac{-18}{x-3} ma dokładnie żądaną dziedzinę.

b) Bierzemy mianownik (x+2)(x−1)(x+2)(x-1), którego zera to −2-2 i 11. Dla x=0x=0 ma on wartość −2-2, zatem odpowiedni stały licznik to −12-12:

−12(0+2)(0−1)=6.\frac{-12}{(0+2)(0-1)}=6.

c) Mianownik (x−1)(x−2)(x−3)(x-1)(x-2)(x-3) zeruje się dokładnie dla 1,2,31,2,3, a w zerze przyjmuje wartość −6-6. Wybór licznika −36-36 daje

−36(0−1)(0−2)(0−3)=6.\frac{-36}{(0-1)(0-2)(0-3)}=6.

Stałe, niezerowe liczniki nie skracają żadnego z czynników mianowników.

Odpowiedź

Przykładowe funkcje:

a) f(x)=−18x−3f(x)=\frac{-18}{x-3};
b) f(x)=−12(x+2)(x−1)f(x)=\frac{-12}{(x+2)(x-1)};
c) f(x)=−36(x−1)(x−2)(x−3)f(x)=\frac{-36}{(x-1)(x-2)(x-3)}.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 5

3 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Dziedziną ma być R\mathbb R, więc mianownik nie może mieć żadnego zera rzeczywistego.

a) Mianownik x2−kx+1x^2-kx+1 jest trójmianem kwadratowym o wyróżniku

Δ=k2−4.\Delta=k^2-4.

Nie ma zer rzeczywistych dokładnie wtedy, gdy

k2−4<0⟺−2<k<2.k^2-4<0\quad\Longleftrightarrow\quad -2<k<2.

b) Dla trójmianu x2−kx+kx^2-kx+k otrzymujemy

Δ=k2−4k=k(k−4).\Delta=k^2-4k=k(k-4).

Warunek Δ<0\Delta<0 jest spełniony dla

0<k<4.0<k<4.

c) Najpierw rozpatrujemy wartość, dla której znika współczynnik przy x2x^2. Gdy k=0k=0, mianownik jest stały i równy 11, więc nie ma zera. Dla k≠0k\ne0 mianownik kx2+kx+1kx^2+kx+1 jest trójmianem kwadratowym, a

Δ=k2−4k=k(k−4).\Delta=k^2-4k=k(k-4).

Warunek Δ<0\Delta<0 daje 0<k<40<k<4. Po dołączeniu przypadku k=0k=0 otrzymujemy 0⩽k<40\leqslant k<4.

Odpowiedź

a) k∈(−2;2)k\in(-2;2);
b) k∈(0;4)k\in(0;4);
c) k∈[0;4)k\in[0;4).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 6

2 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a) Mianowniki dają

Df=R∖{−1},Dg=R∖{−3,1}.D_f=\mathbb R\setminus\{-1\},\qquad D_g=\mathbb R\setminus\{-3,1\}.

Z wykresu funkcji ff odczytujemy, że rośnie ona na (−∞;−2](-\infty;-2] i [0;∞)[0;\infty), a maleje na [−2;−1)[-2;-1) i (−1;0](-1;0]. Punkty zwrotne mają wartości

f(−2)=−3,f(0)=1.f(-2)=-3,\qquad f(0)=1.

Odczyt nierówności kontrolujemy rachunkiem:

f(x)+3=x2+4x+4x+1=(x+2)2x+1.f(x)+3 =\frac{x^2+4x+4}{x+1} =\frac{(x+2)^2}{x+1}.

Stąd

f(x)<−3⟺x∈(−∞;−2)∪(−2;−1).f(x)<-3 \quad\Longleftrightarrow\quad x\in(-\infty;-2)\cup(-2;-1).

Wykres funkcji gg jest rosnący na każdym przedziale jej dziedziny: (−∞;−3)(-\infty;-3), (−3;1)(-3;1) i (1;∞)(1;\infty). Ponieważ

g(x)=−3−4x(x+3)(x−1),g(x)=-3-\frac{4x}{(x+3)(x-1)},

mamy

g(x)<−3⟺x(x+3)(x−1)>0.g(x)<-3 \quad\Longleftrightarrow\quad \frac{x}{(x+3)(x-1)}>0.

Tabela znaków daje

x∈(−3;0)∪(1;∞).x\in(-3;0)\cup(1;\infty).

b) Równanie f(x)=mf(x)=m jest równoważne

x2+(1−m)x+(1−m)=0.x^2+(1-m)x+(1-m)=0.

Jego wyróżnik wynosi

Δ=(1−m)2−4(1−m)=(m−1)(m+3).\Delta=(1-m)^2-4(1-m)=(m-1)(m+3).

Zatem równanie ma: zero rozwiązań dla −3<m<1-3<m<1, jedno dla m=−3m=-3 lub m=1m=1 oraz dwa dla m<−3m<-3 lub m>1m>1.

Dla g(x)=mg(x)=m wartość m=−3m=-3 daje równanie x=0x=0, czyli jedno rozwiązanie. Jeśli oznaczymy t=m+3≠0t=m+3\ne0, po pomnożeniu przez mianownik otrzymamy

tx2+(2t+4)x−3t=0.tx^2+(2t+4)x-3t=0.

Wyróżnik tego równania to

Δ=(2t+4)2+12t2=16(t2+t+1)>0.\Delta=(2t+4)^2+12t^2=16(t^2+t+1)>0.

Dlatego dla każdego m≠−3m\ne-3 są dwa rozwiązania. Żadne z nich nie jest równe −3-3 ani 11, ponieważ te liczby nie zerują równania otrzymanego po wymnożeniu.

Odpowiedź

a)

  • Df=R∖{−1}D_f=\mathbb R\setminus\{-1\}; ff rośnie na (−∞;−2]∪[0;∞)(-\infty;-2]\cup[0;\infty) i maleje na [−2;−1)∪(−1;0][-2;-1)\cup(-1;0]; ponadto f(x)<−3f(x)<-3 dla x∈(−∞;−2)∪(−2;−1)x\in(-\infty;-2)\cup(-2;-1).
  • Dg=R∖{−3,1}D_g=\mathbb R\setminus\{-3,1\}; gg rośnie na (−∞;−3)(-\infty;-3), (−3;1)(-3;1) i (1;∞)(1;\infty); ponadto g(x)<−3g(x)<-3 dla x∈(−3;0)∪(1;∞)x\in(-3;0)\cup(1;\infty).

b) Równanie f(x)=mf(x)=m ma 00 rozwiązań dla m∈(−3;1)m\in(-3;1), 11 rozwiązanie dla m∈{−3,1}m\in\{-3,1\} oraz 22 rozwiązania dla m∈(−∞;−3)∪(1;∞)m\in(-\infty;-3)\cup(1;\infty). Równanie g(x)=mg(x)=m ma 11 rozwiązanie dla m=−3m=-3 i 22 rozwiązania dla każdego m≠−3m\ne-3.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 7

3 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a) Rozkładamy wielomiany, zachowując wyłączenia z pierwotnych mianowników:

f(x)=x(x−2)(x+2)x2(x−2)=x+2x,Df=R∖{0,2},g(x)=(x+2)(x2+1)x(x2+1)=x+2x,Dg=R∖{0},h(x)=(x+2)(x2+3)x(x2+3)=x+2x,Dh=R∖{0}.\begin{aligned} f(x) &=\frac{x(x-2)(x+2)}{x^2(x-2)} =\frac{x+2}{x}, & D_f&=\mathbb R\setminus\{0,2\},\\ g(x) &=\frac{(x+2)(x^2+1)}{x(x^2+1)} =\frac{x+2}{x}, & D_g&=\mathbb R\setminus\{0\},\\ h(x) &=\frac{(x+2)(x^2+3)}{x(x^2+3)} =\frac{x+2}{x}, & D_h&=\mathbb R\setminus\{0\}. \end{aligned}

Czynniki x2+1x^2+1 i x2+3x^2+3 nie mają zer rzeczywistych.

b) Wspólną dziedziną wyrażenia jest R∖{0,2}\mathbb R\setminus\{0,2\}. Na niej wszystkie trzy funkcje są opisane tym samym wzorem, zatem

f(x)+g(x)−2h(x)=x+2x+x+2x−2x+2x=0.f(x)+g(x)-2h(x) =\frac{x+2}{x}+\frac{x+2}{x}-2\frac{x+2}{x}=0.

Równość zachodzi dla każdego argumentu ze wspólnej dziedziny.

c) Na tej samej wspólnej dziedzinie

f(x)g(x)−h(x)=(x+2x)2−x+2x=x+2x(x+2x−1)=2(x+2)x2.\begin{aligned} f(x)g(x)-h(x) &=\left(\frac{x+2}{x}\right)^2-\frac{x+2}{x}\\ &=\frac{x+2}{x}\left(\frac{x+2}{x}-1\right)\\ &=\frac{2(x+2)}{x^2}. \end{aligned}

Dla x≠0x\ne0 mianownik jest dodatni, dlatego nierówność jest równoważna x+2⩽0x+2\leqslant0. Punkt x=−2x=-2 należy do dziedziny, więc wynikiem jest (−∞;−2](-\infty;-2].

Odpowiedź

a)

Df=R∖{0,2},Dg=Dh=R∖{0},D_f=\mathbb R\setminus\{0,2\},\qquad D_g=D_h=\mathbb R\setminus\{0\}, f(x)=g(x)=h(x)=x+2xf(x)=g(x)=h(x)=\frac{x+2}{x}

na odpowiednich dziedzinach.
b) x∈R∖{0,2}x\in\mathbb R\setminus\{0,2\};
c) x∈(−∞;−2]x\in(-\infty;-2].

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 8

2 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Dziedziną funkcji jest R∖{0,2}\mathbb R\setminus\{0,2\}. Wygodnie zapisać jej wzór w postaci

f(x)=4+3x2−2x=4+3(x−1)2−1.f(x)=4+\frac3{x^2-2x} =4+\frac3{(x-1)^2-1}.

a) Dla m≠4m\ne4 równanie f(x)=mf(x)=m jest równoważne

(x−1)2=m−1m−4.(x-1)^2=\frac{m-1}{m-4}.

Prawa strona jest dodatnia dla m<1m<1 lub m>4m>4, więc wtedy otrzymujemy dwa rozwiązania. Dla m=1m=1 jest równa zeru, co daje jedno rozwiązanie x=1x=1. Dla 1<m<41<m<4 jest ujemna, a dla m=4m=4 równanie 3(x−1)2−1=0\frac3{(x-1)^2-1}=0 jest sprzeczne. Zgadza się to z liczbą przecięć wykresu z prostą poziomą y=my=m.

b) Wystarczy w wyniku z a) zastąpić poziom mm nieujemną liczbą ∣m∣|m|:

  • gdy 1<∣m∣⩽41<|m|\leqslant4, rozwiązań nie ma;
  • gdy ∣m∣=1|m|=1, jest jedno rozwiązanie;
  • gdy ∣m∣<1|m|<1 lub ∣m∣>4|m|>4, są dwa rozwiązania.

Po zapisaniu tych warunków jako przedziałów parametru mm otrzymujemy zbiory podane w odpowiedzi.

Odpowiedź

a) Równanie f(x)=mf(x)=m ma:

  • 00 rozwiązań dla m∈(1;4]m\in(1;4];
  • 11 rozwiązanie dla m=1m=1;
  • 22 rozwiązania dla m∈(−∞;1)∪(4;∞)m\in(-\infty;1)\cup(4;\infty).

b) Równanie f(x)=∣m∣f(x)=|m| ma:

  • 00 rozwiązań dla m∈[−4;−1)∪(1;4]m\in[-4;-1)\cup(1;4];
  • 11 rozwiązanie dla m∈{−1,1}m\in\{-1,1\};
  • 22 rozwiązania dla m∈(−∞;−4)∪(−1;1)∪(4;∞)m\in(-\infty;-4)\cup(-1;1)\cup(4;\infty).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem