Dla każdego trójmianu obliczamy wyróżnik i pierwiastki. Gdy istnieją
pierwiastki rzeczywiste x1,x2, korzystamy z postaci
y=a(x−x1)(x−x2).
a) a=6, b=1, c=−1.
Δ=12−4⋅6⋅(−1)=25,
x1=12−1−5=−21,x2=12−1+5=31.
Zatem
y=6(x+21)(x−31).
b) a=2, b=−5, c=2.
Δ=(−5)2−4⋅2⋅2=9,
x1=45−3=21,x2=45+3=2,
więc
y=2(x−21)(x−2).
c) a=−1, b=310, c=−1.
Δ=9100−4=964,
x1=31,x2=3.
Stąd
y=−(x−31)(x−3).
d) Po pomnożeniu równania y=0 przez 2 otrzymujemy
x2−6x−7=0. Zatem
Δ=(−6)2−4⋅1⋅(−7)=64,
x1=−1,x2=7,
a więc
y=21(x+1)(x−7).
e)
Δ=(2)2−4⋅1⋅(−4)=18,Δ=32,
x1=2−2−32=−22,x2=2−2+32=2.
Zatem
y=(x+22)(x−2).
f) Równanie −3x2+2x+2=0 mnożymy przez −1:
3x2−2x−2=0.
Wówczas
Δ=(−2)2−4⋅3⋅(−2)=28,Δ=27,
x1=31−7,x2=31+7.
Współczynnik przy x2 w wyjściowym trójmianie jest równy −3, więc
y=−3(x−31−7)(x−31+7).
g)
y=1−9x2=(1−3x)(1+3x).
Pierwiastki to x1=−31 i x2=31, a postać zgodna ze
współczynnikiem głównym ma postać
y=−9(x+31)(x−31).
h)
y=−41x2−3x=−41x(x+12).
Pierwiastki to x1=−12 oraz x2=0.
i)
Δ=(−4)2−4⋅4⋅2=−16<0.
Trójmian nie ma pierwiastków rzeczywistych, więc nie ma postaci
iloczynowej z czynnikami liniowymi nad R.