Przejdź do treści
Cała strona · Podręcznik · szkoła średnia

MATeMAtyka 4. Zakres podstawowy i rozszerzony — strona 203

rozdział 5. Powtorzenie · temat „Zestaw I – wprowadzający” · 4 zadania z rozwiązaniem

Rozwiązania: opracowanie własne

Zadanie 4

3 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Ze skanu odczytujemy punkty charakterystyczne: (−4,0)(-4,0), minimum (−3,−1)(-3,-1), maksimum (−1,3)(-1,3), otwarty punkt (1,1)(1,1), drugi punkt o argumencie 11 równy (1,3)(1,3) oraz koniec (4,1)(4,1).

a) W przedziale [−3,0][-3,0] najmniejsza wartość to −1-1 (dla x=−3x=-3), a największa to 33 (dla x=−1x=-1).

b) W przedziale [1,4][1,4] największa wartość to 33 (dla x=1x=1), a najmniejsza to 11 (dla x=4x=4).

c) W całej dziedzinie [−4,4][-4,4] wartość najmniejsza wynosi −1-1, a największa 33.

Odpowiedź

a) min⁡f=−1\min f=-1, max⁡f=3\max f=3; b) min⁡f=1\min f=1, max⁡f=3\max f=3; c) min⁡f=−1\min f=-1, max⁡f=3\max f=3.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 5

2 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Wykres f1(x)=f(x+4)+1f_1(x)=f(x+4)+1 otrzymujemy przez przesunięcie wykresu ff o wektor [−4,1][-4,1], a wykres f2(x)=f(x−4)−1f_2(x)=f(x-4)-1 — o wektor [4,−1][4,-1].

a) Ze skanu Df=[−3,4]D_f=[-3,4] i Wf=[−1,2]W_f=[-1,2]. Po przesunięciach:

Df1=[−7,0],Wf1=[0,3],D_{f_1}=[-7,0],\quad W_{f_1}=[0,3],

Df2=[1,8],Wf2=[−2,1].D_{f_2}=[1,8],\quad W_{f_2}=[-2,1].

Do szkicu można przesunąć charakterystyczne wierzchołki (−3,−1),(−2,−1),(0,1),(1,0),(3,2),(4,2)(-3,-1),(-2,-1),(0,1),(1,0),(3,2),(4,2) odpowiednio o podane wektory.

b) Ze skanu Df=[−2,2]D_f=[-2,2] i Wf=[−1,2]W_f=[-1,2]. Zatem

Df1=[−6,−2],Wf1=[0,3],D_{f_1}=[-6,-2],\quad W_{f_1}=[0,3],

Df2=[2,6],Wf2=[−2,1].D_{f_2}=[2,6],\quad W_{f_2}=[-2,1].

W tym przypadku przesuwamy punkty (−2,2),(−1,−1),(0,0),(1,−1),(2,2)(-2,2),(-1,-1),(0,0),(1,-1),(2,2).

Odpowiedź

a) f1f_1: przesunięcie [−4,1][-4,1], D=[−7,0]D=[-7,0], W=[0,3]W=[0,3]; f2f_2: przesunięcie [4,−1][4,-1], D=[1,8]D=[1,8], W=[−2,1]W=[-2,1]. b) f1f_1: D=[−6,−2]D=[-6,-2], W=[0,3]W=[0,3]; f2f_2: D=[2,6]D=[2,6], W=[−2,1]W=[-2,1].

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 6

4 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Na wykresie źródłowym charakterystyczne punkty funkcji ff to

(−5,2), (1,2), (3,−2), (7,3), (8,1).(-5,2),\ (1,2),\ (3,-2),\ (7,3),\ (8,1).

Porównanie tych punktów z każdym wykresem gg daje:

a) wszystkie punkty przesunięto o [2,−1][2,-1], więc

g(x)=f(x−2)−1.g(x)=f(x-2)-1.

b) wszystkie punkty przesunięto o [−1,2][-1,2], więc

g(x)=f(x+1)+2.g(x)=f(x+1)+2.

c) rzędne zmieniły znak, czyli wykres odbito względem osi OXOX:

g(x)=−f(x).g(x)=-f(x).

d) odcięte zmieniły znak, czyli wykres odbito względem osi OYOY:

g(x)=f(−x).g(x)=f(-x).

Odpowiedź

a) g(x)=f(x−2)−1g(x)=f(x-2)-1; b) g(x)=f(x+1)+2g(x)=f(x+1)+2; c) g(x)=−f(x)g(x)=-f(x); d) g(x)=f(−x)g(x)=f(-x).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 7

6 podpunktów

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Każdy wykres jest łamaną w kształcie litery V (albo odwróconej V). Wystarczy wskazać jej wierzchołek i kierunek ramion:

a) g(x)=2∣x+3∣g(x)=2|x+3| — przesunięcie 2∣x∣2|x| o 33 w lewo; wierzchołek (−3,0)(-3,0).

b) g(x)=2∣x−4∣g(x)=2|x-4| — przesunięcie o 44 w prawo; wierzchołek (4,0)(4,0).

c) g(x)=2∣x+1∣−2g(x)=2|x+1|-2 — przesunięcie o wektor [−1,−2][-1,-2]; wierzchołek (−1,−2)(-1,-2).

d) g(x)=−2∣x+2∣+1g(x)=-2|x+2|+1 — odbicie względem OXOX i przesunięcie o [−2,1][-2,1]; wierzchołek (−2,1)(-2,1), ramiona skierowane w dół.

e) g(x)=2∣x−3∣+3g(x)=2|x-3|+3 — wierzchołek (3,3)(3,3).

f) g(x)=−2∣x+4∣−1g(x)=-2|x+4|-1 — wierzchołek (−4,−1)(-4,-1), ramiona skierowane w dół.

Odpowiedź

Wierzchołki: a) (−3,0)(-3,0); b) (4,0)(4,0); c) (−1,−2)(-1,-2); d) (−2,1)(-2,1) (ramiona w dół); e) (3,3)(3,3); f) (−4,−1)(-4,-1) (ramiona w dół).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem