Przejdź do treści
Cała strona · Zbiór zadań · szkoła średnia

MATeMAtyka 2. Zbiór zadań — strona 252

temat „\*6.4. Przekształcenia wykresu funkcji wykładniczej (2)” · 7 zadań z rozwiązaniem

Rozwiązania: opracowanie własne

Zadanie 17

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Upraszczamy oba moduły: f(x)=12∣2(2x−2)∣=∣2x−2∣,f(x)=\frac12|2(2^x-2)|=|2^x-2|, g(x)=2∣2−2x2∣=∣2−2x∣=∣2x−2∣.g(x)=2\left|\frac{2-2^x}{2}\right|=|2-2^x|=|2^x-2|. Zatem f(x)=g(x)f(x)=g(x) dla każdego xx i h(x)=f(x)−g(x)=0h(x)=f(x)-g(x)=0.

Odpowiedź

h(x)=0h(x)=0 dla każdego x∈Rx\in\mathbb R.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 18

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Prosta y=16y=16 przecina wykres dla ∣x∣=4|x|=4. Wewnątrz ograniczonej figury wybieramy prostokąt nad przedziałem [−2,2][-2,2]: tam 2∣x∣≤42^{|x|}\le4, więc jego wysokość wynosi 1212, a pole 4⋅12=484\cdot12=48.

Na przedziałach [−3,−2][-3,-2] i [2,3][2,3] mamy 2∣x∣≤82^{|x|}\le8, więc mieszczą się dwa dalsze prostokąty o łącznym polu 2⋅1⋅8=162\cdot1\cdot8=16. Te rozłączne prostokąty mają razem pole 64>6064>60, zatem cała figura ma pole większe niż 6060.

Odpowiedź

Pole figury jest większe niż 6464, a więc w szczególności większe niż 6060.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 19

2 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

W obu układach wprowadzamy t=∣x∣≥0t=|x|\ge0.

a) Z równań mamy y=4−ty=4-t i y=2t−2y=2^t-2. Równanie 2t+t=62^t+t=6 ma rozwiązanie t=2t=2, więc x=±2x=\pm2, y=2y=2.

b) Otrzymujemy y=2+2t−1y=2+2^{t-1} oraz y=2t−2y=2^t-2. Dla u=2t−1u=2^{t-1} równanie ma postać 2+u=2u−22+u=2u-2, stąd u=4u=4, t=3t=3 i y=6y=6.

Odpowiedź

a) (−2,2),(2,2)(-2,2),(2,2); b) (−3,6),(3,6)(-3,6),(3,6).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 20

4 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Ze skanu odczytujemy asymptotę y=−2y=-2 i miejsce zerowe x=1x=1, więc f(x)=2x−2f(x)=2^x-2.

a) ∣f∣+f>0|f|+f>0 dokładnie dla f>0f>0, czyli x>1x>1.

b) Rozpatrzenie gałęzi x≤1x\le1 i x≥1x\ge1 daje 2∣2x−2∣≤x+22|2^x-2|\le x+2 dokładnie dla 0≤x≤20\le x\le2.

c) Dla x<0x<0 czynnik f(x)f(x) jest ujemny; iloczyn ma znak ujemny wtedy, gdy f(∣x∣)>0f(|x|)>0, czyli ∣x∣>1|x|>1. Stąd x<−1x<-1.

d) Zestawiamy znaki x(2−x)x(2-x) i f(∣x∣)f(|x|); iloczyn jest nieujemny na [−1,0][-1,0] oraz [1,2][1,2].

Odpowiedź

a) (1;∞)(1;\infty); b) ⟨0;2⟩\langle0;2\rangle; c) (−∞;−1)(-\infty;-1); d) ⟨−1;0⟩∪⟨1;2⟩\langle-1;0\rangle\cup\langle1;2\rangle.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 21

3 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Liczbę rozwiązań odczytujemy jako liczbę przecięć wykresu modułu z prostą y=my=m.

a) Funkcja ∣t−4∣|t-4| dla t=3x−3>0t=3^{x-3}>0 ma jedno minimum 00 i lewą gałąź o wartościach mniejszych niż 44. Stąd liczba przecięć wynosi kolejno 0,1,2,10,1,2,1 dla m<0m<0, m=0m=0, 0<m<40<m<4, m≥4m\ge4.

b) Analogiczny próg dla ∣(1/4)x−2∣|(1/4)^x-2| wynosi 22.

c) Funkcja (1/3)∣x∣(1/3)^{|x|} przyjmuje wartości (0,1](0,1]: wartość z (0,1)(0,1) dwukrotnie, wartość 11 raz.

Odpowiedź

a) g(m)=0g(m)=0 dla m<0m<0; 11 dla m=0m=0 lub m≥4m\ge4; 22 dla 0<m<40<m<4. b) g(m)=0g(m)=0 dla m<0m<0; 11 dla m=0m=0 lub m≥2m\ge2; 22 dla 0<m<20<m<2. c) g(m)=2g(m)=2 dla 1<m<21<m<2; 11 dla m=2m=2; 00 poza tym.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 22

2 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a) Dla prawej strony c=4−mc=4-m równanie 2∣x−1∣=c2^{|x-1|}=c ma dwa rozwiązania, gdy c>1c>1. Oba są dodatnie, gdy 1−log⁡2c>01-\log_2c>0, czyli dodatkowo c<2c<2. Stąd 1<4−m<21<4-m<2.

b) Dwa rozwiązania pochodzą z równań 2x=2±2m2^x=2\pm2^m. Mniejsze z nich jest dodatnie dokładnie wtedy, gdy 2−2m>12-2^m>1, czyli 2m<12^m<1.

Odpowiedź

a) m∈(2;3)m\in(2;3); b) m∈(−∞;0)m\in(-\infty;0).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 23

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Ze względu na parzystość przyjmujemy t=∣x∣≥0t=|x|\ge0 i badamy H(t)=∣3t−3∣−3−t=m.H(t)=|3^t-3|-3-t=m. Dla 0≤t≤10\le t\le1 mamy H(t)=−3t−tH(t)=-3^t-t: funkcja maleje od −1-1 do −4-4. Dla t≥1t\ge1 mamy H(t)=3t−t−6H(t)=3^t-t-6: funkcja rośnie od −4-4 do nieskończoności. Każde rozwiązanie t>0t>0 daje dwa symetryczne punkty, a t=0t=0 tylko jeden.

Odpowiedź

Liczba punktów wspólnych wynosi: 00 dla m<−4m<-4; 22 dla m=−4m=-4; 44 dla −4<m<−1-4<m<-1; 33 dla m=−1m=-1; 22 dla m>−1m>-1.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem