Przejdź do treści
Cała strona · Zbiór zadań · szkoła średnia

MATeMAtyka 2. Zbiór zadań — strona 129

temat „3.9. Dziedzina funkcji. Funkcje wymierne” · 8 zadań z rozwiązaniem

Rozwiązania: opracowanie własne

Zadanie 23

brak w kluczu
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Sprowadzamy wszystkie składniki do mianownika (x−1)2(x-1)^2: (4x−3)−3(x−1)+(x−2)x2=x(x−1)2.(4x-3)-3(x-1)+(x-2)x^2=x(x-1)^2. Dlatego dla każdego x≠1x\neq1 zachodzi f(x)=xf(x)=x.

Odpowiedź

Wykres funkcji jest zawarty w prostej y=xy=x; jest to ta prosta bez punktu (1,1)(1,1).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: brak w kluczu

Zadanie 25

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Część ułamkowa upraszcza się: −15x+3+16x−42x2−9=1x−3.-\frac{15}{x+3}+\frac{16x-42}{x^2-9}=\frac1{x-3}. Zatem f(x)=5+1x−3f(x)=5+\frac1{x-3} ma asymptoty x=3x=3 i y=5y=5. Razem z osiami x=0x=0 i y=0y=0 wyznaczają prostokąt o bokach 33 i 55.

Odpowiedź

Pole wynosi 3⋅5=153\cdot5=15.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 26

2 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a) Równanie przyjmuje postać 2x+3+3x+4=2\frac2{x+3}+\frac3{x+4}=2, gdzie x≠−3,−4x\neq-3,-4. Po pomnożeniu przez mianowniki dostajemy 2x2+9x+7=02x^2+9x+7=0, czyli (2x+7)(x+1)=0(2x+7)(x+1)=0.

b) Dla x≠0x\neq0 równanie jest równoważne 2x4−x3+x−2=02x^4-x^3+x-2=0. Wielomian rozkłada się na (x2−1)(2x2−x+2)(x^2-1)(2x^2-x+2), a drugi czynnik nie ma pierwiastków rzeczywistych.

Odpowiedź

a) x=−1x=-1 lub x=−72x=-\frac72; b) x=−1x=-1 lub x=1x=1.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 27

6 podpunktów

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Warunek f(x)≠0f(x)\neq0 wymaga jednocześnie należenia do dziedziny i niezerowego licznika. Rozkładając liczniki i mianowniki, wykluczamy:

a) 55; b) −6,2-6,2; c) −2,0,1-2,0,1; d) −3,−2,−1,3-3,-2,-1,3; e) −5,2,3-5,2,3. W f) oba trójmiany mają ujemne wyróżniki i dodatnie współczynniki wiodące, więc iloraz jest określony i niezerowy dla każdego xx.

Odpowiedź

a) R∖{5}\mathbb R\setminus\{5\}; b) R∖{−6,2}\mathbb R\setminus\{-6,2\}; c) R∖{−2,0,1}\mathbb R\setminus\{-2,0,1\}; d) R∖{−3,−2,−1,3}\mathbb R\setminus\{-3,-2,-1,3\}; e) R∖{−5,2,3}\mathbb R\setminus\{-5,2,3\}; f) R\mathbb R.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 28

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Wykonując dzielenia kolejno od lewej strony i zachowując wszystkie wykluczenia, otrzymujemy Df=R∖{−3,−1,0,1},f(x)=6(x+3)x−1=6+24x−1.D_f=\mathbb R\setminus\{-3,-1,0,1\},\qquad f(x)=\frac{6(x+3)}{x-1}=6+\frac{24}{x-1}. Pełny wykres przekształcenia homograficznego nie przyjmuje wartości 66. Usunięte z dziedziny punkty −3,−1,0-3,-1,0 odbierają dodatkowo odpowiednio wartości 0,−6,−180,-6,-18.

Odpowiedź

f(Df)=R∖{−18,−6,0,6}f(D_f)=\mathbb R\setminus\{-18,-6,0,6\}.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 29

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Idąc od najgłębszego ułamka, zapisujemy wszystkie warunki niezerowania kolejnych mianowników. Dostajemy Df=R∖{−3−52,−2,−3+52,−1,0}.D_f=\mathbb R\setminus\left\{\frac{-3-\sqrt5}{2},-2,\frac{-3+\sqrt5}{2},-1,0\right\}. Po uproszczeniu f(x)=x(x+2)x2+3x+1.f(x)=\frac{x(x+2)}{x^2+3x+1}. Jedyni kandydaci na miejsca zerowe, 00 i −2-2, są wykluczeni z pierwotnej dziedziny.

Odpowiedź

Df=R∖{−3−52,−2,−3+52,−1,0}D_f=\mathbb R\setminus\left\{\frac{-3-\sqrt5}{2},-2,\frac{-3+\sqrt5}{2},-1,0\right\}, f(x)=x(x+2)x2+3x+1f(x)=\frac{x(x+2)}{x^2+3x+1}; brak miejsc zerowych.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 30

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Licznik rozkłada się na (x+1)(x+m)(x+1)(x+m), a dziedzina wyklucza −3-3 i 33. Zwykle daje to dwa miejsca zerowe. Dokładnie jedno pozostaje, gdy pierwiastki licznika się pokrywają (m=1m=1) albo gdy drugi pierwiastek −m-m jest jednym z punktów wykluczonych (m=±3m=\pm3).

Odpowiedź

m∈{−3,1,3}m\in\{-3,1,3\}.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 31

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Aby dziedziną było R\mathbb R, trójmian x2−2x+mx^2-2x+m nie może mieć pierwiastków: 4−4m<04-4m<0, więc m>1m>1.

Licznik ma dwa różne pierwiastki, gdy Δ=(m+2)2−4(m+2)=(m+2)(m−2)>0\Delta=(m+2)^2-4(m+2)=(m+2)(m-2)>0, czyli m<−2m<-2 lub m>2m>2. Część wspólna warunków to m>2m>2.

Odpowiedź

m∈(2;∞)m\in(2;\infty).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem