MATeMAtyka 1. Zbiór zadań — strona 203
temat „4.10. Przesuwanie wykresu o wektor” · 6 zadań z rozwiązaniem
Rozwiązania: opracowanie własne
Zadanie 5
2 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Ze skanu wykresu odczytujemy i . W a) przesuwamy wykres o , w b) o . Końce przedziałów i miejsca, w których przesunięty wykres przecina oś , przenosimy o ten sam wektor.
a) , , dla . b) , , dla .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 6
4 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Każdy wzór porównujemy z : przesunięcie poziome wyznacza początek dziedziny, a pionowe — najmniejszą wartość.
a) , ; b) , ; c) , ; d) , .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 7
4 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Miejsce zerowe otrzymujemy, zerując sześcian; dodatni współczynnik przy przesuniętej funkcji zachowuje jej ścisły wzrost.
Miejsca zerowe: a) ; b) ; c) ; d) . Wszystkie cztery funkcje są rosnące na .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 8
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Podstawiamy do właściwej gałęzi i odejmujemy . Warunki dla argumentu przesuwają wszystkie granice o : przechodzą w .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 9
4 podpunkty
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Dla przesunięcia mamy . Podstawiamy kolejno podane wektory i upraszczamy.
a) ; b) ; c) ; d) .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem
Zadanie 10
5 podpunktów
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Porównujemy położenie punktów charakterystycznych funkcji i (wierzchołek, punkt przegięcia, początek wykresu lub asymptoty). Różnica współrzędnych daje wektor przesunięcia.
a) ; b) ; c) ; d) ; e) .
Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem