MATeMAtyka 1. Zbiór zadań — strona 172

Dziedzinę wyznaczamy przez rzut wykresu na oś $X$, a zbiór wartości przez rzut na oś $Y$; kółko pełne oznacza włączenie końca, a puste jego wyłączenie.

a) Odcinek ma końce $(-4,2)$ i $(3,-1)$, zatem $D=\langle-4;3\rangle$ i $f(D)=\langle-1;2\rangle$.

b) Półprosta zaczyna się w $(-4,-2)$ i rośnie bez ograniczenia: $D=\langle-4;\infty)$ i $f(D)=\langle-2;\infty)$.

c) Dwa odcinki i osobny punkt dają $D=\langle-4;-2\rangle\cup(0;2)\cup\{4\},$ $f(D)=\langle-2;-1\rangle\cup(0;1)\cup\{2\}.$

Z punktów dla kolejnych dni odczytujemy grubości (w cm): $55,50,50,40,25,25,30,40,45,55,55,50,50,45.$ Największa z nich to $55$, a najmniejsza $25$. Wartość $25$ występuje 5 i 6 lutego. Najczęściej, cztery razy, występuje $50$.

Punkt startu ma współrzędne $(0,0)$, a punkt końcowy $(42,0)$, więc lot trwał $42$ minuty. Najwyższy punkt wykresu leży na poziomie $30$ m.

Wykres opisuje jedynie wysokość, a nie położenie poziome ani pełny tor lotu, więc nie pozwala obliczyć przebytej drogi. Z tego samego powodu nie da się wyznaczyć prędkości balonu w przestrzeni.