Przejdź do treści
Cała strona · Podręcznik · szkoła średnia

NOWA MATeMAtyka 2. Zakres podstawowy i rozszerzony — strona 109

rozdział 2. Wielomiany · temat „Powtórzenie” · 7 zadań z rozwiązaniem

Rozwiązania: opracowanie własne

Zadanie 5

3 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Równe wielomiany mają równe współczynniki przy tych samych potęgach zmiennej.

a) Rozwijamy pierwszy wielomian:

u(x)=(ax−1)(ax+2)=a2x2+ax−2.u(x)=(ax-1)(ax+2)=a^2x^2+ax-2.

Porównanie z w(x)=9x2−3x−2w(x)=9x^2-3x-2 daje jednocześnie

a2=9,a=−3.a^2=9,\qquad a=-3.

Oba warunki spełnia a=−3a=-3.

b) Mamy

u(x)=(x2−a)(ax+1)=ax3+x2−a2x−a.u(x)=(x^2-a)(ax+1)=ax^3+x^2-a^2x-a.

Współczynnik przy x3x^3 daje a=2a=2. Wtedy −a2=−4-a^2=-4 oraz −a=−2-a=-2, więc zgadzają się również pozostałe współczynniki.

c) Z porównania współczynników przy x3x^3 otrzymujemy

−1=a.-1=a.

Dla a=−1a=-1 zachodzi

a3+a=−2,a2=1,a^3+a=-2,\qquad a^2=1,

zatem współczynnik przy xx i wyraz wolny także są właściwe.

Odpowiedź

a) a=−3a=-3;
b) a=2a=2;
c) a=−1a=-1.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 6

6 podpunktów

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Rozkładamy wielomiany na czynniki. Znak zmienia się w pierwiastku nieparzystej krotności, a w pierwiastku parzystej krotności pozostaje taki sam.

a)

(x+1)(x2−5x+6)=(x+1)(x−2)(x−3).(x+1)(x^2-5x+6)=(x+1)(x-2)(x-3).

Pierwiastki −1-1, 22, 33 są jednokrotne. Iloczyn jest dodatni na przedziałach (−1;2)(-1;2) i (3;∞)(3;\infty).

b)

(x2−1)3(x2−2x+1)=(x−1)5(x+1)3.(x^2-1)^3(x^2-2x+1)=(x-1)^5(x+1)^3.

Oba pierwiastki mają nieparzystą krotność, więc iloczyn jest ujemny między nimi i równy zeru na końcach. Otrzymujemy [−1;1][-1;1].

c)

(−x2+x+2)(x2−4x−5)=−(x−2)(x−5)(x+1)2.\begin{aligned} &(-x^2+x+2)(x^2-4x-5)\\ &=-(x-2)(x-5)(x+1)^2. \end{aligned}

Pierwiastek −1-1 jest dwukrotny, a 22 i 55 są jednokrotne. Wyrażenie jest nieujemne dla x∈[2;5]x\in[2;5] oraz w izolowanym zerze x=−1x=-1.

d)

(x−3)2(x2−6x+8)=(x−3)2(x−2)(x−4).(x-3)^2(x^2-6x+8)=(x-3)^2(x-2)(x-4).

Znak jest nieujemny poza przedziałem (2;4)(2;4), a dodatkowo wyrażenie zeruje się dla x=3x=3. Stąd

x∈(−∞;2]∪{3}∪[4;∞).x\in(-\infty;2]\cup\{3\}\cup[4;\infty).

e)

(x2−1)(7−x)(1−x)=(x−1)2(x+1)(x−7).(x^2-1)(7-x)(1-x)=(x-1)^2(x+1)(x-7).

Czynnik kwadratowy nie zmienia znaku, zatem iloczyn jest niedodatni od −1-1 do 77 włącznie.

f)

(6−x)2(x−3)(x+5)=(x−6)2(x−3)(x+5).(6-x)^2(x-3)(x+5)=(x-6)^2(x-3)(x+5).

Iloczyn jest ujemny między −5-5 i 33, a zeruje się także w punkcie 66.

Odpowiedź

a) x∈(−1;2)∪(3;∞)x\in(-1;2)\cup(3;\infty);
b) x∈[−1;1]x\in[-1;1];
c) x∈{−1}∪[2;5]x\in\{-1\}\cup[2;5];
d) x∈(−∞;2]∪{3}∪[4;∞)x\in(-\infty;2]\cup\{3\}\cup[4;\infty);
e) x∈[−1;7]x\in[-1;7];
f) x∈[−5;3]∪{6}x\in[-5;3]\cup\{6\}.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 7

8 podpunktów

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a) Wyłączamy xx i rozkładamy trójmian:

x3+x2−20x=x(x+5)(x−4).x^3+x^2-20x=x(x+5)(x-4).

Wszystkie trzy pierwiastki są jednokrotne, więc

x∈(−5;0)∪(4;∞).x\in(-5;0)\cup(4;\infty).

b)

x3−3x2+2x=x(x−1)(x−2).x^3-3x^2+2x=x(x-1)(x-2).

Analiza znaków daje

x∈(−∞;0)∪(1;2).x\in(-\infty;0)\cup(1;2).

c)

−x4+6x3−9x2=−x2(x−3)2⩽0-x^4+6x^3-9x^2=-x^2(x-3)^2\leqslant0

dla każdego x∈Rx\in\mathbb R.

d)

3x4+x3+x2=x2(3x2+x+1).3x^4+x^3+x^2=x^2(3x^2+x+1).

Dla trójmianu 3x2+x+13x^2+x+1 wyróżnik jest równy

Δ=1−12=−11<0,\Delta=1-12=-11<0,

a współczynnik przy x2x^2 jest dodatni. Cały iloczyn jest więc nieujemny i nie może być mniejszy od zera.

e) Grupujemy wyrazy:

x3+4x2+x+4=(x+4)(x2+1).x^3+4x^2+x+4=(x+4)(x^2+1).

Ponieważ x2+1>0x^2+1>0, rozwiązaniem jest x>−4x>-4.

f)

−x3+3x2+2x−6=(x−3)(2−x2).-x^3+3x^2+2x-6=(x-3)(2-x^2).

Pierwiastki to −2-\sqrt2, 2\sqrt2 i 33. Z analizy znaków otrzymujemy

x∈[−2;2]∪[3;∞).x\in[-\sqrt2;\sqrt2]\cup[3;\infty).

g)

x5−x3−x2+1=(x2−1)(x3−1)=(x−1)2(x+1)(x2+x+1).\begin{aligned} x^5-x^3-x^2+1 &=(x^2-1)(x^3-1)\\ &=(x-1)^2(x+1)(x^2+x+1). \end{aligned}

Trójmian x2+x+1x^2+x+1 jest zawsze dodatni, więc o znaku decyduje x+1x+1; czynnik (x−1)2(x-1)^2 może jedynie wyzerować iloczyn. Stąd x⩾−1x\geqslant-1.

h)

−x5+3x3−8x2+24=−(x2−3)(x3+8)=−(x−3)(x+3)(x+2)(x2−2x+4).\begin{aligned} -x^5+3x^3-8x^2+24 &=-(x^2-3)(x^3+8)\\ &=-(x-\sqrt3)(x+\sqrt3)(x+2)(x^2-2x+4). \end{aligned}

Ostatni trójmian jest dodatni dla każdego xx. Kolejne pierwiastki rzeczywiste to −2-2, −3-\sqrt3, 3\sqrt3, wszystkie jednokrotne. Iloczyn jest ujemny na

(−2;−3)∪(3;∞).(-2;-\sqrt3)\cup(\sqrt3;\infty).
Odpowiedź

a) x∈(−5;0)∪(4;∞)x\in(-5;0)\cup(4;\infty);
b) x∈(−∞;0)∪(1;2)x\in(-\infty;0)\cup(1;2);
c) x∈Rx\in\mathbb R;
d) nierówność sprzeczna;
e) x∈(−4;∞)x\in(-4;\infty);
f) x∈[−2;2]∪[3;∞)x\in[-\sqrt2;\sqrt2]\cup[3;\infty);
g) x∈[−1;∞)x\in[-1;\infty);
h) x∈(−2;−3)∪(3;∞)x\in(-2;-\sqrt3)\cup(\sqrt3;\infty).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 8

2 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a) Podstawą jest trójkąt prostokątny o przyprostokątnych xx i 2x2x, a długość graniastosłupa wynosi 2x+22x+2. Dla x>0x>0:

12⋅x⋅2x⋅(2x+2)=24.\frac12\cdot x\cdot2x\cdot(2x+2)=24.

Po uproszczeniu otrzymujemy

x3+x2−12=0,x^3+x^2-12=0,

czyli

(x−2)(x2+3x+6)=0.(x-2)(x^2+3x+6)=0.

Drugi czynnik nie ma pierwiastków rzeczywistych, więc x=2x=2. Oznaczone krawędzie mają wtedy długości 22 dm, 44 dm i 66 dm, a trzecia krawędź trójkąta ma długość 252\sqrt5 dm. Ponieważ 25<62\sqrt5<6, najdłuższa krawędź ma 66 dm.

b) Przekrój jest trapezem o podstawach 3x3x i xx oraz wysokości xx. Jego pole wynosi

Pp=3x+x2⋅x=2x2.P_p=\frac{3x+x}{2}\cdot x=2x^2.

Długość graniastosłupa to 6x+86x+8, zatem

2x2(6x+8)=28.2x^2(6x+8)=28.

Stąd

3x3+4x2−7=0,3x^3+4x^2-7=0,

czyli

(x−1)(3x2+7x+7)=0.(x-1)(3x^2+7x+7)=0.

Trójmian ma ujemny wyróżnik, więc jedynym dodatnim rozwiązaniem jest x=1x=1. Długość graniastosłupa wynosi wówczas 6x+8=146x+8=14 dm. Krawędzie trapezu mają długości 33, 11, 2\sqrt2, 2\sqrt2 dm, wszystkie mniejsze od 1414 dm.

Odpowiedź

a) 6 dm6\ \mathrm{dm};
b) 14 dm14\ \mathrm{dm}.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 9

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Oznaczmy bok sześciokąta przez

s=2x−3.s=2x-3.

Ponieważ s>0s>0, mamy x>32x>\frac32. Pole sześciokąta foremnego jest równe

Pp=332s2.P_p=\frac{3\sqrt3}{2}s^2.

Wprowadzamy t=2x−3>0t=2x-3>0. Wtedy wysokość graniastosłupa ma postać

x−12=t+22.x-\frac12=\frac{t+2}{2}.

Z warunku na objętość:

332t2⋅t+22=934.\frac{3\sqrt3}{2}t^2\cdot\frac{t+2}{2} =\frac{9\sqrt3}{4}.

Po skróceniu dostajemy

t2(t+2)=3,t^2(t+2)=3,

czyli

t3+2t2−3=(t−1)(t2+3t+3)=0.t^3+2t^2-3=(t-1)(t^2+3t+3)=0.

Trójmian ma ujemny wyróżnik, a zatem t=1t=1. Stąd x=2x=2, bok podstawy ma 11 dm, a wysokość graniastosłupa 32\frac32 dm.

Pole powierzchni całkowitej wynosi

Pc=2Pp+6s⋅h=2⋅332+6⋅1⋅32=33+9.\begin{aligned} P_c&=2P_p+6s\cdot h\\ &=2\cdot\frac{3\sqrt3}{2}+6\cdot1\cdot\frac32\\ &=3\sqrt3+9. \end{aligned}
Odpowiedź

Pc=9+33=3(3+3) dm2P_c=9+3\sqrt3=3(\sqrt3+3)\ \mathrm{dm^2}.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 10

brak w kluczu
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Korzystamy z różnicy kwadratów:

w(n)=(n2+3n+1)2−1=(n2+3n)(n2+3n+2)=n(n+3)(n+1)(n+2)=n(n+1)(n+2)(n+3).\begin{aligned} w(n) &=(n^2+3n+1)^2-1\\ &=(n^2+3n)(n^2+3n+2)\\ &=n(n+3)(n+1)(n+2)\\ &=n(n+1)(n+2)(n+3). \end{aligned}

Liczby nn, n+1n+1, n+2n+2, n+3n+3 są czterema kolejnymi liczbami naturalnymi. Ich iloczyn jest więc równy w(n)w(n) dla każdego n∈Nn\in\mathbb N.

Odpowiedź

w(n)=n(n+1)(n+2)(n+3)w(n)=n(n+1)(n+2)(n+3), zatem teza została wykazana.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: brak w kluczu

Zadanie 11

brak w kluczu
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Ponieważ ww jest wielomianem trzeciego stopnia, a≠0a\neq0. Rozwijamy iloczyn czynników liniowych:

(x−x1)(x−x2)(x−x3)=x3−(x1+x2+x3)x2+(x1x2+x1x3+x2x3)x−x1x2x3.\begin{aligned} &(x-x_1)(x-x_2)(x-x_3)\\ &=x^3-(x_1+x_2+x_3)x^2\\ &\quad +(x_1x_2+x_1x_3+x_2x_3)x-x_1x_2x_3. \end{aligned}

Po pomnożeniu przez aa otrzymujemy

w(x)=ax3−a(x1+x2+x3)x2+a(x1x2+x1x3+x2x3)x−ax1x2x3.\begin{aligned} w(x)&=ax^3-a(x_1+x_2+x_3)x^2\\ &\quad+a(x_1x_2+x_1x_3+x_2x_3)x-ax_1x_2x_3. \end{aligned}

Porównujemy współczynniki z w(x)=ax3+bx2+cx+dw(x)=ax^3+bx^2+cx+d:

b=−a(x1+x2+x3),b=-a(x_1+x_2+x_3), c=a(x1x2+x1x3+x2x3),c=a(x_1x_2+x_1x_3+x_2x_3), d=−ax1x2x3.d=-ax_1x_2x_3.

Dzieląc te równości przez niezerowe aa, dostajemy wszystkie trzy żądane związki.

Odpowiedź
x1+x2+x3=−ba,x1x2+x1x3+x2x3=ca,x1x2x3=−da.x_1+x_2+x_3=-\frac ba,\qquad x_1x_2+x_1x_3+x_2x_3=\frac ca,\qquad x_1x_2x_3=-\frac da.

Wzory Viète’a zostały wykazane.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: brak w kluczu