Przejdź do treści
Cała strona · Zbiór zadań · szkoła średnia

MATeMAtyka 3. Zbiór zadań — strona 267

temat „*4.17. Szkicowanie wykresu funkcji” · 8 zadań z rozwiązaniem

Rozwiązania: opracowanie własne

Zadanie 16

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Dla ustalonego a≠−1,1a\neq-1,1 dzielimy licznik i mianownik wyrazu ciągu przez n2n^2:

an=1−1n1−a2.a_n=\frac{1-\frac1n}{1-a^2}.

Zatem

f(a)=lim⁡n→∞an=11−a2,Df=R∖{−1,1}.f(a)=\lim_{n\to\infty}a_n=\frac1{1-a^2}, \qquad D_f=\mathbb R\setminus\{-1,1\}.

Funkcja jest parzysta. Ma asymptoty pionowe a=−1a=-1 i a=1a=1 oraz asymptotę poziomą y=0y=0. Ponadto

f′(a)=2a(1−a2)2.f'(a)=\frac{2a}{(1-a^2)^2}.

Stąd maleje na (−∞,−1)(-\infty,-1) i (−1,0](-1,0], a rośnie na [0,1)[0,1) i (1,∞)(1,\infty). W punkcie a=0a=0 osiąga minimum lokalne równe 11. Gałąź między asymptotami leży na lub nad prostą y=1y=1, a dwie gałęzie zewnętrzne leżą poniżej osi poziomej.

Odpowiedź

f(a)=11−a2f(a)=\dfrac1{1-a^2} dla a∈R∖{−1,1}a\in\mathbb R\setminus\{-1,1\}. Wykres jest parzysty, ma asymptoty a=±1a=\pm1 i y=0y=0 oraz minimum lokalne (0,1)(0,1).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 17

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Z wykresu pochodnej odczytujemy znaki:

f′(x)<0dla x∈(−∞,1)∪(3,5),f'(x)<0\quad\text{dla }x\in(-\infty,1)\cup(3,5), f′(x)>0dla x∈(1,3)∪(5,∞).f'(x)>0\quad\text{dla }x\in(1,3)\cup(5,\infty).

Pochodna zmienia znak z ujemnego na dodatni przy x=1x=1 i x=5x=5, więc w tych punktach funkcja ff ma minima lokalne. Przy x=3x=3 znak zmienia się z dodatniego na ujemny, zatem tam występuje maksimum lokalne.

Odpowiedź

Funkcja maleje na (−∞,1](-\infty,1] i [3,5][3,5], a rośnie na [1,3][1,3] i [5,∞)[5,\infty). Minima lokalne osiąga dla x=1x=1 i x=5x=5, a maksimum lokalne dla x=3x=3.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 18

3 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

a) Mianownik x2+x+1x^2+x+1 jest zawsze dodatni. Pochodna ma postać

f′(x)=x(x+2)(x2+x+1)2.f'(x)=\frac{x(x+2)}{(x^2+x+1)^2}.

Funkcja ma maksimum lokalne f(−2)=4/3f(-2)=4/3 i minimum f(0)=0f(0)=0. Granica w obu nieskończonościach wynosi 11, więc Wf=[0,43].W_f=\left[0,\frac43\right].

b)

f′(x)=2(2−x2)(x2+2)2.f'(x)=\frac{2(2-x^2)}{(x^2+2)^2}.

Ekstrema występują dla x=±2x=\pm\sqrt2 i mają wartości

f(−2)=−22,f(2)=22.f(-\sqrt2)=-\frac{\sqrt2}{2},\qquad f(\sqrt2)=\frac{\sqrt2}{2}.

Są to odpowiednio minimum i maksimum globalne.

c) Oznaczmy

h(x)=x2−9xx2+27.h(x)=\frac{x^2-9x}{x^2+27}.

Wtedy

h′(x)=9(x−3)(x+9)(x2+27)2.h'(x)=\frac{9(x-3)(x+9)}{(x^2+27)^2}.

Mamy h(−9)=3/2h(-9)=3/2, h(3)=−1/2h(3)=-1/2, a zera funkcji hh to 00 i 99. Po przejściu do wartości bezwzględnej najmniejsza wartość wynosi 00, a największa 3/23/2.

Odpowiedź

a) Wf=[0,4/3]W_f=[0,4/3].

b) Wf=[−2/2,2/2]W_f=[-\sqrt2/2,\sqrt2/2].

c) Wf=[0,3/2]W_f=[0,3/2].

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 19

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Odległość punktu (x,f(x))(x,f(x)) od osi OXOX jest równa wartości bezwzględnej jego rzędnej, zatem

g(x)=∣f(x)∣=4∣x∣1+x2.g(x)=|f(x)|=\frac{4|x|}{1+x^2}.

Funkcja jest parzysta i nieujemna. Dla x>0x>0 mamy

g′(x)=4(1−x2)(1+x2)2,g'(x)=\frac{4(1-x^2)}{(1+x^2)^2},

a przebieg dla x<0x<0 otrzymujemy z symetrii. Funkcja rośnie na (−∞,−1](-\infty,-1] i [0,1][0,1], maleje na [−1,0][-1,0] i [1,∞)[1,\infty). Osiąga maksima lokalne g(−1)=g(1)=2g(-1)=g(1)=2 oraz minimum lokalne g(0)=0g(0)=0. Ponadto lim⁡x→±∞g(x)=0\lim_{x\to\pm\infty}g(x)=0.

Odpowiedź

g(x)=4∣x∣1+x2g(x)=\dfrac{4|x|}{1+x^2}. W tabeli zmienności wartości biegną kolejno: 0↗2↘0↗2↘00\nearrow2\searrow0\nearrow2\searrow0 dla punktów podziału −1,0,1-1,0,1.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 20

2 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Dla x≠0x\neq0 przekształcamy

g(x)=x3−1x2=x−1x2.g(x)=\frac{x^3-1}{x^2}=x-\frac1{x^2}.

Prosta y=xy=x jest więc asymptotą ukośną wykresu gg, a ponieważ 1/x2>01/x^2>0, cały wykres gg leży poniżej tej prostej. Ponadto x=0x=0 jest asymptotą pionową i g(x)→−∞g(x)\to-\infty z obu jej stron.

a) Punkt wspólny musiałby spełniać

x=x−1x2,x=x-\frac1{x^2},

czyli 1/x2=01/x^2=0, co jest niemożliwe.

b) Dla obu kierunków nieskończoności

f(x)−g(x)=x−(x−1x2)=1x2⟶0.f(x)-g(x)=x-\left(x-\frac1{x^2}\right)=\frac1{x^2}\longrightarrow0.
Odpowiedź

a) Wykresy nie mają punktu wspólnego.

b) Obie granice są równe 00.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 21

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Miejsca zerowe funkcji gg są rozwiązaniami równania

∣h(x)∣=m,h(x)=2x3+3x2−12x.|h(x)|=m,\qquad h(x)=2x^3+3x^2-12x.

Pochodna wielomianu wynosi

h′(x)=6(x+2)(x−1).h'(x)=6(x+2)(x-1).

Funkcja hh ma maksimum lokalne h(−2)=20h(-2)=20 i minimum lokalne h(1)=−7h(1)=-7. Liczymy więc przecięcia wykresu ∣h∣|h| z poziomą prostą y=my=m. Dla m<0m<0 przecięć nie ma. Przy przechodzeniu przez poziomy 00, 77 i 2020 zmienia się liczba przecięć: odpowiednio otrzymujemy 33, 55 i 33 rozwiązania. Między tymi poziomami jest ich odpowiednio 66 i 44, a powyżej 2020 pozostają 22.

Odpowiedź

Liczba miejsc zerowych funkcji gg wynosi:

  • 00 dla m<0m<0;
  • 33 dla m=0m=0 lub m=20m=20;
  • 66 dla 0<m<70<m<7;
  • 55 dla m=7m=7;
  • 44 dla 7<m<207<m<20;
  • 22 dla m>20m>20.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 22

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Funkcję można zapisać jako

g(x)=f(∣x∣−3),f(t)=2t2+1.g(x)=f(|x|-3),\qquad f(t)=\frac2{t^2+1}.

Dla x≥0x\geq0 jest to wykres funkcji f(x−3)f(x-3), a część dla x≤0x\leq0 otrzymujemy przez odbicie względem osi OYOY. W punktach x=−3x=-3 i x=3x=3 mianownik jest najmniejszy, więc występują dwa maksima lokalne o wartości 22. W punkcie x=0x=0 spotykają się dwie gałęzie i funkcja ma minimum lokalne

g(0)=210=15.g(0)=\frac2{10}=\frac15.
Odpowiedź

Funkcja gg ma trzy ekstrema lokalne: dwa maksima i jedno minimum.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 23

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Funkcja jest parzysta, a dla x>0x>0 ściśle maleje. Każdą wartość z przedziału (0,4/3)(0,4/3) przyjmuje więc dokładnie dla dwóch przeciwnych argumentów −t-t i tt. Ich różnica jest równa 2t2t, zatem

2t=10,t=5.2t=10,\qquad t=5.

Szukana wartość to

f(5)=425+3=17.f(5)=\frac4{25+3}=\frac17.
Odpowiedź

Szukana wartość funkcji wynosi 17\dfrac17.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem