Przejdź do treści
Cała strona · Zbiór zadań · szkoła średnia

MATeMAtyka 2. Zbiór zadań — strona 264

temat „6.9. Przekształcenia wykresu funkcji logarytmicznej” · 7 zadań z rozwiązaniem

Rozwiązania: opracowanie własne

Zadanie 1

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Wykres gg otrzymujemy z wykresu f(x)=log⁡2xf(x)=\log_2x przez przesunięcie o 44 jednostki w górę, a wykres hh przez przesunięcie o 22 jednostki w dół. Wszystkie trzy wykresy mają dziedzinę (0;∞)(0;\infty) i asymptotę x=0x=0.

Dla x=2x=2:

f(2)=1,g(2)=4+1=5,h(2)=−2+1=−1.f(2)=1,\qquad g(2)=4+1=5,\qquad h(2)=-2+1=-1.

Zatem dodatnie wartości przyjmują ff i gg.

Odpowiedź

Wartość dodatnią dla x=2x=2 przyjmują funkcje ff i gg.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 2

4 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Miejsce zerowe spełnia warunek, że argument logarytmu jest równy 11. Wykres w każdym podpunkcie jest przesuniętym wykresem odpowiedniej funkcji logarytmicznej, z asymptotą na lewym końcu dziedziny.

Dla kompletności zapisujemy wynik rachunku oddzielnie dla każdego podpunktu; w każdym zastosowano regułę wyprowadzoną wyżej:

a) Otrzymujemy x0=2x_0=2.

b) Otrzymujemy x0=−1x_0=-1.

c) Otrzymujemy x0=−2x_0=-2.

d) Otrzymujemy x0=2x_0=2.

Odpowiedź

a) x0=2x_0=2; b) x0=−1x_0=-1; c) x0=−2x_0=-2; d) x0=2x_0=2.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 3

4 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Warunek dodatniości argumentu wyznacza dziedzinę. Asymptota pionowa ma równanie otrzymane przez wyzerowanie argumentu, a jej przecięcie z osią OXOX ma drugą współrzędną równą 00.

Dla kompletności zapisujemy wynik rachunku oddzielnie dla każdego podpunktu; w każdym zastosowano regułę wyprowadzoną wyżej:

a) Otrzymujemy D=(4;∞)D=(4;\infty), punkt (4,0)(4,0).

b) Otrzymujemy D=(−2;∞)D=(-2;\infty), punkt (−2,0)(-2,0).

c) Otrzymujemy D=(1;∞)D=(1;\infty), punkt (1,0)(1,0).

d) Otrzymujemy D=(−3;∞)D=(-3;\infty), punkt (−3,0)(-3,0).

Odpowiedź

a) D=(4;∞)D=(4;\infty), punkt (4,0)(4,0); b) D=(−2;∞)D=(-2;\infty), punkt (−2,0)(-2,0); c) D=(1;∞)D=(1;\infty), punkt (1,0)(1,0); d) D=(−3;∞)D=(-3;\infty), punkt (−3,0)(-3,0).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 4

3 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

We wzorze log⁡2(x−p)+q\log_2(x-p)+q liczba pp oznacza przesunięcie poziome, a qq pionowe. Odczytujemy je bezpośrednio z każdego wzoru.

Dla kompletności zapisujemy wynik rachunku oddzielnie dla każdego podpunktu; w każdym zastosowano regułę wyprowadzoną wyżej:

a) Otrzymujemy w⃗=[2,3]\vec w=[2,3].

b) Otrzymujemy w⃗=[3,−2]\vec w=[3,-2].

c) Otrzymujemy w⃗=[−4,1]\vec w=[-4,1].

Odpowiedź

a) w⃗=[2,3]\vec w=[2,3]; b) w⃗=[3,−2]\vec w=[3,-2]; c) w⃗=[−4,1]\vec w=[-4,1].

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 5

4 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Wyznaczamy dziedzinę z dodatniości argumentu, a nierówność f(x)<0f(x)<0 rozwiązujemy, uwzględniając podstawę i ewentualne odbicia wykresu. Przykładowo w a) −log⁡1/2x=log⁡2x-\log_{1/2}x=\log_2x.

Dla kompletności zapisujemy wynik rachunku oddzielnie dla każdego podpunktu; w każdym zastosowano regułę wyprowadzoną wyżej:

a) Otrzymujemy D=(0;∞)D=(0;\infty), f(x)<0f(x)<0 dla x∈(0;1)x\in(0;1).

b) Otrzymujemy D=(0;∞)D=(0;\infty), f(x)<0f(x)<0 dla x∈(9;∞)x\in(9;\infty).

c) Otrzymujemy D=(−∞;0)D=(-\infty;0), f(x)<0f(x)<0 dla x∈(−1;0)x\in(-1;0).

d) Otrzymujemy D=(−∞;0)D=(-\infty;0), f(x)<0f(x)<0 dla x∈(−3;0)x\in(-3;0).

Odpowiedź

a) D=(0;∞)D=(0;\infty), f(x)<0f(x)<0 dla x∈(0;1)x\in(0;1); b) D=(0;∞)D=(0;\infty), f(x)<0f(x)<0 dla x∈(9;∞)x\in(9;\infty); c) D=(−∞;0)D=(-\infty;0), f(x)<0f(x)<0 dla x∈(−1;0)x\in(-1;0); d) D=(−∞;0)D=(-\infty;0), f(x)<0f(x)<0 dla x∈(−3;0)x\in(-3;0).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 6

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Po przesunięciu otrzymujemy g(x)=log⁡3(x+3)−2g(x)=\log_3(x+3)-2. Dla x=0x=0 jest g(0)=−1g(0)=-1, więc A=(0,−1)A=(0,-1). Warunek g(x)=0g(x)=0 daje x=6x=6, zatem B=(6,0)B=(6,0). Asymptota ma równanie x=−3x=-3, więc C=(−3,0)C=(-3,0). Podstawa trójkąta ma długość 99, a wysokość 11.

Odpowiedź

A=(0,−1)A=(0,-1), B=(6,0)B=(6,0), C=(−3,0)C=(-3,0); pole P=92P=\frac92.

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem

Zadanie 7

4 podpunkty

zgodne z kluczem
Pokaż rozwiązanie
Do zeszytu

Każda funkcja pod wartością bezwzględną jest monotoniczna w swojej dziedzinie i ma jedno miejsce zerowe. Wartość bezwzględna odwraca fragment wykresu leżący poniżej osi, więc właśnie w miejscu zerowym zmienia się monotoniczność.

Dla kompletności zapisujemy wynik rachunku oddzielnie dla każdego podpunktu; w każdym zastosowano regułę wyprowadzoną wyżej:

a) Otrzymujemy maleje na (−2;−1⟩(-2;-1\rangle, rośnie na ⟨−1;∞)\langle-1;\infty).

b) Otrzymujemy maleje na (0;2⟩(0;2\rangle, rośnie na ⟨2;∞)\langle2;\infty).

c) Otrzymujemy maleje na (3;6⟩(3;6\rangle, rośnie na ⟨6;∞)\langle6;\infty).

d) Otrzymujemy maleje na (−9;−6⟩(-9;-6\rangle, rośnie na ⟨−6;∞)\langle-6;\infty).

Odpowiedź

a) maleje na (−2;−1⟩(-2;-1\rangle, rośnie na ⟨−1;∞)\langle-1;\infty); b) maleje na (0;2⟩(0;2\rangle, rośnie na ⟨2;∞)\langle2;\infty); c) maleje na (3;6⟩(3;6\rangle, rośnie na ⟨6;∞)\langle6;\infty); d) maleje na (−9;−6⟩(-9;-6\rangle, rośnie na ⟨−6;∞)\langle-6;\infty).

Rozwiązanie: opracowanie własneWeryfikacja: zgodne z kluczem